Daarna gingen we naar de tweede toe. Deze ligt ergens tussen Delft en Rotterdam aan de Schie. Bij een één of ander landgoed voor mensen met een psychische aandoening. Ik weet even niet meer hoe dat in het normaal Nederlands heet.
Hier zat ook een beeldentuin waar we door heen gelopen zijn. Daar zijn ook deze twee foto's gemaakt. In het park waren we op zoek naar de oudste eik in Rotterdam, we wisten niet waar die stond alleen dat deze een omtrek van vier meter had. Maar een boom vinden die aan dit criteria voldeed? Nee niet echt.
's Avonds vliegen hier wel eens vleermuizen over. Vroeger geloofde mijn moeder me niet als ik zei dat het er één was, tot dat jawel ze het zelf zag. Zo zie je maar weer, zien is geloven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten