De tuin bij daglicht

Ik zal in deze blog een wat minder lang verhaal schrijven omdat er meer foto's in komen. Ik weet er ook niet veel over te vertellen. Alleen dat ik geprobeerd heb de tuin er op zijn best uit te laten zien, het is namelijk net een braak liggend terrein waar nog op gebouwd gaat worden. Voor het maken van de meeste foto's ben ik op de grond gaan liggen. Ik bedacht me hoe de bouwvakkers bij mijn buurvrouw (die van eigen huis en tuin) zouden kijken als ze mij op mijn rug zagen liggen terwijl ik foto's maakte van vogels in de lucht. De bouwvakkermeneren waren vrolijk aan het zingen en de zon scheen, beter kon het even niet worden.
De derde foto was moeilijk om te maken. Ik wilde de huizen scherp op de foto hebben en de tak er voor onscherp. Alleen vond de camera van niet, die stelde steeds scherp op het takje. Het is een camera die automatisch scherp stelt. Nu kun je hem ook op handmatig scherpstellen zetten. Maar dan kan je niet meer inzoomen, heel gaar allemaal. Ik heb er geen problemen mee, wat ik wil lukt meestal toch wel en bovendien is het niet mijn camera maar die van mijn ouders.
Op de vierde foto zie je goed hoe de tuin er eigenlijk uitziet. Het is dan wel een deel maar het geeft goed de rest van de tuin weer. Veel lege grond en dan een paar opvallende planten. Hier zijn dat de narcissen, die gele bloemen. Die narcissen geven me hoop dat er ooit nog wat aan de tuin gedaan wordt hier. Vroeger was de tuin heel mooi, overal bloemen en vier bomen. Er staat er nu nog maar één, twee stonden er te dicht op de schutting en de kastanjeboom was ziek. Zomers was dat net een grote parasol en als het regende bleef het onder de kastanjeboom altijd nog even droog, het bladerdek was enorm.
Het is niet zo gek dat de tuin zo versloft is. De afgelopen jaren zijn we druk aan het verbouwen geweest. We, mijn vader, heeft de oude schuur vervangen door een nieuwe en dat is nu zijn kantoortje. De zolder is mijn slaapkamer geworden, mijn oude kamer plus die van mijn zusje zijn haar kamer geworden. Verder is ook de wc op zolder na achttien jaar klaar.

Ja, ik zei dat ik het kort hield maar ik heb me bedacht.
Nog een foto van bloemetjes en we zijn al weer toe aan de laatste foto.
Deze zesde foto heb ik dan niet in de tuin gemaakt maar vanuit mijn kamer. Ik zag dat witte wasgoed hangen en ik dacht, "Als ik dat nou eens op de foto krijg en dan zo dat de schaduwen nog zichtbaar zijn, ben ik goed bezig." En dat is gelukt, had er slechts vier foto's voor nodig. Was even vergeten met welke stand je de sluitertijd kon instellen. Ben het nu alweer vergeten overigens. Het wasgoed viel mij op omdat het samen met het witte balkon en witte serre een groot wit geheel tussen allemaal groen vormde. Ik vond het wel een beetje gek om het wasgoed van de buurvrouw op de foto te zetten. Er hing gelukkig geen ondergoed tussen dus ik durfde de foto wel te maken. Je zag de bouwvakkers wel een beetje gek omhoog kijken toen ik een foto vanuit het raam maakte.