Vergeten

Ik ben gewoon vergeten dat ik deze foto's nog had. Dit was de eerste foto nadat ik bedacht had misschien wel een fotografie opleiding te gaan doen. Ik wilde een foto van het meer maken alleen het was beetje mistig zoals je wel kunt zien. En er was eigenlijk ook niets te zien. De fontein was er net weer mee gekapt en ik wilde geen half uur wachten tot die het weer ging doen. Bovendien zag je hem toch niet tegen de wolken. Punt twee er stond een meneertje in me beeld wat ik eerst niet zo leuk vond. Maar toen besloot ik dat hij kleur zou geven aan de foto. En de "lievde" voor fotografie beetje uitbeelden dacht ik: "Ja waarom ook niet?" En dit was toen het resultaat. Het meneertje weet overigens niet dat hij op de foto staat.
De tweede foto is gemaakt in Strasbourg een dag voor die andere foto die bij het meer van Genève in Genève gemaakt is. We gingen met school naar CERN, want we volgen op school een project moderne natuurkunde en daar hoort een reisje bij naar een instituut wat zich met moderne natuurkunde bezig houdt.
Het jammere was dat ik deze reis ziek was. Gelukkig heb ik toch het meeste gewoon kunnen doen, eigenlijk alles behalve eten. Ja, eten jullie horen het goed!

Anders

Ik heb al geruime tijd geleden besloten de fotografie opleiding niet te gaan doen. Toch ben ik door gegaan met bloggen omdat ik het leuk vind.
Ik kwam net vier minuten geleden op het idee ook andere dingen op me blog te zetten. Zoals tekeningen en foto's van dingen die ik gemaakt heb. Deze gaat niet perse over foto's die ik gemaakt heb maar over andere dingen die ik gemaakt heb.
Zoals een versiering aan mijn muur. Deze bestaat uit een wit geverfde tak uit de tuin, een maskertje dat over is van carnaval, wat decoratie blaadjes en kleine vleugeltjes van de gothic fanatsy beurs. Eigenlijk wil ik er nog een wit maskertje bij, zo'n zelfde als de zwarte. Ik weet dat die bestaat, alleen bij de winkel waar ik de zwarte gekocht heb, hebben ze helaas de witte niet meer.
De foto van de plant heeft nergens mee te maken dus die mag ook gezellig in dit blogje. Ik lag op de grond in me kamer, ja ik zal eens niet op de grond gaan liggen voor een foto, en maakte ik een foto met flits van de plant. Er was genoeg licht maar ik wilde weten wat er gebeurde als ik flitste. Best een leuk resultaat, die mand fel oplichtend en die lampen aan me plafond beetje zwak.

Ik ben nu door alle foto's heen die ik op me blog wilde plaatsen, ik zal dus nieuwe moeten gaan maken. Het is lekker weer dus ik zie geen probleem om naar buiten te gaan en te gaan fotograferen. Ik zie wel een ander probleem, ik weet niet waar ik heen zou willen daarvoor.
Ik kan ook me kamer gaan schoon maken, waar ik geen zin in heb maar wat wel nodig moet gebeuren. Ligt overal stof, haar en andere snippers zooi.

De tuin bij daglicht

Ik zal in deze blog een wat minder lang verhaal schrijven omdat er meer foto's in komen. Ik weet er ook niet veel over te vertellen. Alleen dat ik geprobeerd heb de tuin er op zijn best uit te laten zien, het is namelijk net een braak liggend terrein waar nog op gebouwd gaat worden. Voor het maken van de meeste foto's ben ik op de grond gaan liggen. Ik bedacht me hoe de bouwvakkers bij mijn buurvrouw (die van eigen huis en tuin) zouden kijken als ze mij op mijn rug zagen liggen terwijl ik foto's maakte van vogels in de lucht. De bouwvakkermeneren waren vrolijk aan het zingen en de zon scheen, beter kon het even niet worden.
De derde foto was moeilijk om te maken. Ik wilde de huizen scherp op de foto hebben en de tak er voor onscherp. Alleen vond de camera van niet, die stelde steeds scherp op het takje. Het is een camera die automatisch scherp stelt. Nu kun je hem ook op handmatig scherpstellen zetten. Maar dan kan je niet meer inzoomen, heel gaar allemaal. Ik heb er geen problemen mee, wat ik wil lukt meestal toch wel en bovendien is het niet mijn camera maar die van mijn ouders.
Op de vierde foto zie je goed hoe de tuin er eigenlijk uitziet. Het is dan wel een deel maar het geeft goed de rest van de tuin weer. Veel lege grond en dan een paar opvallende planten. Hier zijn dat de narcissen, die gele bloemen. Die narcissen geven me hoop dat er ooit nog wat aan de tuin gedaan wordt hier. Vroeger was de tuin heel mooi, overal bloemen en vier bomen. Er staat er nu nog maar één, twee stonden er te dicht op de schutting en de kastanjeboom was ziek. Zomers was dat net een grote parasol en als het regende bleef het onder de kastanjeboom altijd nog even droog, het bladerdek was enorm.
Het is niet zo gek dat de tuin zo versloft is. De afgelopen jaren zijn we druk aan het verbouwen geweest. We, mijn vader, heeft de oude schuur vervangen door een nieuwe en dat is nu zijn kantoortje. De zolder is mijn slaapkamer geworden, mijn oude kamer plus die van mijn zusje zijn haar kamer geworden. Verder is ook de wc op zolder na achttien jaar klaar.

Ja, ik zei dat ik het kort hield maar ik heb me bedacht.
Nog een foto van bloemetjes en we zijn al weer toe aan de laatste foto.
Deze zesde foto heb ik dan niet in de tuin gemaakt maar vanuit mijn kamer. Ik zag dat witte wasgoed hangen en ik dacht, "Als ik dat nou eens op de foto krijg en dan zo dat de schaduwen nog zichtbaar zijn, ben ik goed bezig." En dat is gelukt, had er slechts vier foto's voor nodig. Was even vergeten met welke stand je de sluitertijd kon instellen. Ben het nu alweer vergeten overigens. Het wasgoed viel mij op omdat het samen met het witte balkon en witte serre een groot wit geheel tussen allemaal groen vormde. Ik vond het wel een beetje gek om het wasgoed van de buurvrouw op de foto te zetten. Er hing gelukkig geen ondergoed tussen dus ik durfde de foto wel te maken. Je zag de bouwvakkers wel een beetje gek omhoog kijken toen ik een foto vanuit het raam maakte.

Dikke boom

Afgelopen weekend, ben ik met Mike, zijn vader, Sam en Toni een geocache gaan doen. Dat is met behulp van gps een ding zoeken. Iets wat andere mensen dan verstopt hebben. Soms zit er een puzzeltje bij, soms ook niet. We hebben er twee gedaan, eerst een die we een andere keer niet konden vinden en een nieuwe. De eerste was bij een zendmast in de Lier. De vorige keer hadden we er een half uur naar gezocht maar zonder resultaat. Deze keer hebben we hem binnen vijf minuten gevonden.
Daarna gingen we naar de tweede toe. Deze ligt ergens tussen Delft en Rotterdam aan de Schie. Bij een één of ander landgoed voor mensen met een psychische aandoening. Ik weet even niet meer hoe dat in het normaal Nederlands heet.
Hier zat ook een beeldentuin waar we door heen gelopen zijn. Daar zijn ook deze twee foto's gemaakt. In het park waren we op zoek naar de oudste eik in Rotterdam, we wisten niet waar die stond alleen dat deze een omtrek van vier meter had. Maar een boom vinden die aan dit criteria voldeed? Nee niet echt.
In het park zaten verschillende soorten vleermuizen alleen geen gezien, wat logisch is omdat we er overdag waren.
's Avonds vliegen hier wel eens vleermuizen over. Vroeger geloofde mijn moeder me niet als ik zei dat het er één was, tot dat jawel ze het zelf zag. Zo zie je maar weer, zien is geloven!

Mooi

Deze twee foto's heb ik tegelijk gemaakt met de foto van het volkswagenbusje. Ik heb deze twee foto's er toen niet gedaan omdat ik dat niet leuk vond. Deze foto's hebben verder ook niet veel betekenis, ik vond het er mooi uitzien en heb er daarom dus maar een foto van gemaakt. De overeenkomst is wel dat ook de zaken die ik hier op de foto heb gezet groen zijn. Ik was tijdens deze fietstocht opzoek naar iets groens. Ik weet niet meer of het twee verschillende bomen zijn die je op de foto ziet of dat het dezelfde is.
Het was heel rustig op dit plekje, ik kwam alleen iemand tegen die zijn hond aan het uitlaten was. Eerst durfde ik geen foto te maken. Waarom? Ik dacht dat men het raar zou vinden, er was alleen niemand die het kon zien. Misschien was het net iets té rustig voor me, dan heb ik wel eens het gevoel dat ik in de gaten gehouden wordt. Uiteindelijk heb ik toch me mobiel maar bij mijn broekzak gehaald. Het zijn daarom ook geen kwaliteits foto's geworden, maar dat was ook niet mijn bedoeling.

Slapen

Slapen, dat doe ik in de kamer die je op de volgende foto's ziet. Eerst, tot gister sliep ik aan de andere kant van me kamer. En daarvoor sliep ik op een andere kamer. Ik ben dus eerst van kamer verhuist omdat die andere te klein was. Er paste een bed in en dan was er nog een beetje ruimte om te staan, ongeveer anderhalve vierkante meter. Op de zolder aan gekomen deze zomer, sliep ik eerst aan de andere kant van mijn kamer. Daardoor stond mijn bureau in het donker, waardoor ik altijd het licht aan moest hebben en dat vond ik niet zo leuk. Ik wilde in het zonnetje kunnen zitten. Vandaar dat de boel even omgedraaid is. Wel moest ik daarvoor een opklap bedje hebben voor als die lange komt slapen. Hop,hop naar de ikea en daar is me logeerbed! Wel blijft die waarschijnlijk altijd staan "tweepersoonsbed" is best wel chill.
En dit is het bureau, het raam zie je niet maar het bevind zich aan de linkerkant van me beeldscherm. En ja, ik heb me bureau opgeruimd. Al lijkt het misschien niet zo maar dit is opgeruimd bij mij. Zoals je ziet hangt me bedlampje er nog, wat heel gezellig licht geeft, ik laat het er gewoon hangen. Ik heb nu wel geen (wel geen, ehm wut?) bedlampje bij mijn bed. En dan denk je nu dus dat de foto's van uit de deuropening zijn gemaakt, maar schijn bedriegt er is nog een stukje kamer. Het is niet veel maar genoeg om er een kast neer te zetten. En daar zie je inderdaad de deur links.
De eerste twee foto's heb ik daarnet gemaakt die andere heb ik gemaakt toen ik net een dag op mijn nieuwe kamer sliep. Het bed stond toen nog een verdieping lager. Ik was net vergeten daar een nieuwe foto van te maken. En eigenlijk er is daar niets veranderd.

Tuin

Het was 23 juli, zomervakantie. Mike, Timo, Ruben en Niels waren op vakantie in Oostenrijk. Het was 's avonds laat en ik zat in de tuin een sms naar Mike te sturen. Het was heerlijk weer, warm met een licht windje. Oja, niet te vergeten het was ook donker en de tuinverlichting stond aan.
Ik dacht: "Wat zou er gebeuren als ik nu een foto met flits maak?" Goed dit was dus het resultaat.
Ik voelde me heel vrij die avond maar of ik dat nou perse ook leuk heb gevonden weet ik niet meer. Ik weet wel dat ik toen dacht dat mijn leven weer even was zoals voor dat ik die vier jongens leerde kennen. Hoewel ik wel vaak aan Mike moest denken, gelukkig heb ik daar een excuus voor. Ik had me van te voren voor gesteld dat ik de weken dat Mike en de rest weg zouden zijn veel aan me verhaal ging schrijven. Dit is echter in het water gevallen omdat me inspiratie met hun mee op vakantie is gegaan.
Als ik uit mijn slaapkamerraam kijk zie ik het gene wat op de tweede foto staat.
Deze foto heb ik gemaakt omdat ik het licht zo mooi vond, het licht op de bomen. Een deel van de foto is verlicht door de zon het andere deel niet. Verder is er niet veel te zeggen, alleen dat we nodig onze tuin moeten opknappen, het is echt een beetje zielig zoals het er nu bij ligt.
Op de bovenstaande foto lijkt het nog wel wat, dat is echter het enige stukje wat er niet uitziet als braak liggend terrein. Wie er wel een hele mooie tuin heeft is mijn oma. Daar heb ik de derde foto gemaakt. Ik wilde het plukje gras halverwege de foto scherp op de foto krijgen en de steentjes er voor en de schutting er achter niet. En dat is gelukt. Met de camera van mijn mobiel nog wel. Ik ging voor deze foto op de grond liggen, iets wat mijn oma wel grappig vond. Ze noemde me de kleine fotograaf, best grappig.
We, vader, moeder en ik, waren bij haar omdat het pompje van de vijver, die achter het plukje gras ligt, schoon te maken. Mijn opa heeft dat hele pompsysteem zelf gemaakt en omdat het de eerste keer was dat mijn vader het pompje schoon ging maken was het eerst even uitzoeken geblazen hoe dat ding in elkaar stak. Uiteindelijk is het allemaal gelukt!

Licht

Misschien, misschien, is het je al eens opgevallen. Misschien op me blog maar vermoedelijk in het echt. Ik hou van kaarsjes. En daarom maak ik er niet zo vaak foto's van. Slechts twee keer per jaar.
Deze foto is uit 2007, 5 november om precies te zijn. Het zijn twee glazen met daarin twee glazen mini jam-potjes uit Italië. Daar zat een chocolade toetje in. Ik had de glazen voor me raam gezet, het licht uitgedaan en de flitser ook. De uitdaging? Het stil houden van de camera, want een vies werkje is dat zeg. Het resultaat? Kijk zelf maar, misschien is de foto wat donker. Dat heeft iets mysterieus en dat vind ik spannend.
Goed, toen was het geval dat mijn vader voor zijn verjaardag een digitale spiegelreflexcamera had gekregen. Tja, die moest ook ik even uitproberen en waar kan dat beter mee dan met kaarsjes op je kamer op 20 december? Niets dus, heerlijk chill was dat. Ik heb toen heel veel foto's gemaakt maar dit was toch wel een van de leukste. Die schaduw op de muur geeft toch wel een speciaal effect. Het kaarsje met de kraaltjes heb ik ooit eens voor me verjaardag van mijn buurmeisje gehad. Het andere bakje van Mike voor Sinterklaas in 2007, aan dit kaarsje heb ik leuke herinneringen. Ook herinneringen die niets met Sinterklaas te maken hebben. Hoewel die twee dagen wel een grote invloed hebben gehad op mijn leven. Dank u Sinterklaaaaaaasje! En nu loopt er een pissebed op me muur, lekker laten lopen of buiten zetten? Buiten zetten dus! Goed waar was ik gebleven, volgende foto dan maar. Deze foto heb ik gemaakt op eerste kerstdag bij me oma. Er stonden twee kaarsjes op tafel en op de een of andere manier deed het me denken aan mijn opa en oma samen. Mijn opa is eind juni 2007 overleden en ik denk vaak als ik bij mijn oma ben, hoe het zou zijn geweest als hij er nog geweest was. Zouden we dan weer wiskunde puzzels oplossen als de vorige keer. Hoe zou hij Mike gevonden hebben? Ik denk dat die twee leuk hadden kunnen praten. Puur om het feit dat ik dat gevoel heb, een andere reden heb ik niet. En vooral had ik graag willen zien hoe hij op mijn kleine nichtje Heidi had gereageerd. Leo mijn voormalig kinderlozen oom en tante had een kind gekregen. Mijn opa vond het volgens mij heel leuk zijn kleinkinderen te zien opgroeien. Of hij van kleine kinderen houdt betwijfel ik. Mijn moeder zei ooit eens dat hij ze niet zo leuk vond omdat ze zo druk zijn.
Ik heb toen drie foto's van de kaarsjes gemaakt, was nog best moeilijk om die vlammetjes goed op de foto te zetten, dan waren ze weer te licht dan weer te donker. Drie keer proberen en slagen de derde keer is eigenlijk nog best wel netjes, bedenk ik me nu =p.

Zon?

En dan ben je op vakantie in Italië (augustus 2007) en dan zie je dit aan de lucht verschijnen. Wolken, wolken en nog eens wolken. Witte en grijze wolken die steeds zwarter werden. Niet iedereen zal het even leuk gevonden hebben die daar op vakantie was. Maar ik vond het geweldig. Het gaf een mooi plaatje voor een foto. Bovendien was het best warm daar, meer dan 35 graden, dan is even die hete zon op je huid best lekker.
Het mooie aan de foto vind ik het contrast in de wolken. Dichtbij waren ze heel donker maar in de verte was de lucht nog niet betrokken. Op de voorgrond van de foto zijn planten te zien en daarna een stad. Ik denk dat het Sarzana is, het stadje waarbij we vlakbij een huisje hadden gehuurt.
Die had mijn moeder uitgezocht en ja je raad het niet. De straat voor ons huisje was de tippelzone. Dus als wij terug kwamen van een wandeling in Sarzana 's avonds dan zagen wij de dames langs de weg staan. Bij de eerste dacht mijn vader dat het een beeld was. Maar toen de volgende een netbadpak aan had, was het wel duidelijk. Ja, dat doet mijn mams wel vaker, de weg wijzen door de hoeren buurt. We maken er ook altijd grapjes over. En eigenlijk is het helemaal niet zo extreem, het is misschien maar drie keer gebeurt, inclusief deze vakantielocatie. Maar dat neemt niet weg dat ik er nogsteeds erg om kan lachen.
Maar deze vakantie had ook nog andere gezichten, zoals 's avonds laat pootjebaden in de middelandse zee, bij Lirici. Er was toen ook een fotograaf bezig met foto's te maken van een paar modellen, twee meisjes en een jongen. Best grappig om te zien, zeker omdat die jongen het eidelste was van de drie. Maar dat kwam misschien ook wel omdat die meisjes onwijs lelijke badpakken aan hadden en die gozer niet! Hij had natuurlijk wel iets anders aan, iets wat er beter uitzag dan een badpak met luipaardenprint. De zebra bikini was dan weer wel leuk.
Verder was dit een van de leukste vakanties die ik heb gehad. Ik hou van schrijven en dat heb ik deze vakantie erg veel gedaan. Bovendien heb ik in twee dagen de (wel nederlandse versie) van de Davici code gelezen. Twee dagen! Dat doe ik nooit zo snel, behalve als ik echt zin heb.
Mijn favoriete boek blijft nogsteeds een kinderboek uit, draait zich om en pakt het boek erbij, Denemarken, de Veer en de roos door Josefine Ottesen. Ik zal nog eens vertellen waar het over gaat. Het is niet in de bibliotheek te krijgen, vroeger wel maar het was te oud, dus dan doen ze het weg. Gelukkig heb ik het voor drie euro nieuw kunnen kopen bij een ronde internetwinkel. Het enige jammere aan het boek is dat er volgens mij nogal wat spelfouten instaan. Die vertalingen van tegenwoordig, misschien moet ik maar eens Deens gaan leren.

Twee

Vandaag, nee niet vandaag. Ik verplaatste me even in de dag dat ik deze foto's maakte. Had ik het idee van een foto van twee huizen in mijn hoofd. Deze twee huizen hadden iets bijzonders. Namelijk dat ze het zelfde zijn maar toch niet helemaal. Het geval is namelijk dat het ene huis mooi en netjes is zoals jij bij een huis verwacht en het andere huis meer weg heeft van een krot dan van een huis langs het water. Eerst wilde ik een foto maken van twee andere huizen. Echter waren deze huizen niet het zelfde dus dat was een minpunt ten op zichtte van deze twee. En het geval was ook nog dat het verrotte huis nu eindelijk eens in de steigers staat. En dat mocht ook wel eens gebeuren zeg. Er zat bijna geen verf meer op de kozijnen, het dak was vast lek en veel ruiten waren stuk. Ik dacht toen ik die steigers zag: "he daar staat nog een ander huis dat er nou niet heel erg appetijtelijk uitziet!" Met dit als resultaat, twee dezelfde huizen maar in verschillende staat van ontbinding.

Goed dan was er ook nog een vogelbeestje, een reiger. Dat dacht ik althans, het waren er twee. Die achterste dacht zich even achter een boom te kunnen verstoppen. Dat kon die ook tot dat... ik hem gevonden had en ook eens even op de kiek zette. Ze zitten zo leuk om en om, net als mijn foto's. Op de achtergrond zie je een brug, dat vind ik wel een beetje jammerlijk. Ik deed zo erg me best hem er niet op te krijgen maar het mocht niet baten, het kon gewoon niet. Het was of geen takken van de boom en een hoop zand en geen brug of dit. Dan vond ik dit beter. Ik zie niet zo vaak twee van die diertjes aan het water zitten, meestal is het er maar één. Ik vind het gaaf als ze gaan vliegen, dan worden ze ineens veel groter.
Ik vind het wel een beetje gek om het over vliegende vogels te hebben nu, het linkt me naar een gebeurtenis vanvandaag. Iemand wil vrij zijn, zo vrij als een vogel en weg vliegen. Weg is die zeker, waarheen gevlogen weet ik niet. Ik hoop dat hij van zijn reis geniet en snel wat van zich laat horen en terug gevlogen komt. Een bosveren vliegt niet als er geen vogel in zit. In deze jongen zit wilskracht en hij is dus ook gevlogen.
En de laatste foto die er niet echt bij past, hij is alleen, ik zoek nog een vriendje voor hem. Net als voor het kleine groene schoentje. Ze verkopen alleen maar linker schoenen!

Nieuw

Vandaag ging ik met Mike een wandeling maken in het park achter zijn huis. En de fotocamera ging mee, ik moest nieuwe foto's maken. Het was heerlijk weer, wel kreeg ik een beetje koude handen, want ik liep veel met de camera in me handen. Maar och dat was het allemaal waard.

Op een gegeven moment kwamen we bij deze bomen/struiken. Ik vond het een kabouterbos met een moeras er in. Het is niet heel goed te zien maar tussen de twee boompjes aan de rechter kant ligt een plas water in het gras. Ik had de foto van iets hoger moeten maken. Maar ik wilde de foto zo hebben dat het leek of je door de ogen van de kabouter keek, helaas is ook dat een beetje mislukt. Hoewel, een kabouter op een uitkijk toren!
En dit is de tweede foto van de omgeving die ik gemaakt heb. Op de foto waren oorspronkelijk nog een been van Mike en de onderkant van een bruggetje te zien maar die heb ik er even af geknipt. Dat koste wel een beetje moeite want ik wilde de verhoudingen van de foto wel behouden. Op de achtergrond van de foto zie je schoorstenen dat kan je aan de ene kant jammer vinden, aan de andere kant, het geeft wel weer dat natuur en "fabrieksgebouwen" dichtbij elkaar liggen hier in Delft. Dat het hier druk is, druk met mensen, met huizen. Het is vol in het westen van Nederland, vol met huizen, wegen, kantoor gebouwen en fabrieken.
Ook heb ik foto's gemaakt van het kleine groene schoentje. Samen met het been van Mike en de schoen van Mike. Dat kleine groene schoentje hebben we op een regenachtige dag op straat gevonden. Mike zag het liggen en ging het oprapen. Het was helemaal vies en vertrapt, we besloten hem mee te nemen en hem op te knappen. Het is stiekem een sleutel hanger maar we behandelen het als schoen. Uiteindelijk heb ik hem mee naar huis genomen en bij me bed gezet, het schoentje wachtte tot ik het schoon zou maken. Dat heb ik toen na een week of twee gedaan, ik vergat het gewoon steeds. Dus ik op een saaie middag een bakje sop gemaakt en met een sponsje dat dingetje schoon gemaakt, de veter gewassen, afgedroogt en op de verwarming verder laten drogen.
Toen heb ik het op een vrijdag na school mee genomen naar Mike. Sinds die tijd reist hij altijd met me mee, van mijn huis naar Mike's huis en weer terug. Zo ook vandaag, hij zat in me tas en ging ook mee toen we foto's gingen maken.
De eerste foto is gewoon leuk/schattig/grappig. De tweede foto ook eigenlijk. Maar dat was ook een stukje techniek. Het schoentje is namelijk klein en Mike GROOT. Maar het moest wel zo lijken dat Mike het schoentje aan had. Hij is uiteindelijk beetje te groot voor Mike uitgevallen. Maar zo is het wel duidelijk dat hij die schoen niet echt aan heeft.

Meer, meer, meer

Dit is dus het meertje waar ik het bij de vorige foto over had. Je ziet nu niet zo goed hoe groot het is. Het meer ligt dus vlakbij het slot Neuschwanstein, dat witte kasteel waar het kasteel van Disney op gebaseerd is.
Doordat ik nu zo met foto's bezig ben voor me portfolio kom ik er steeds meer achter dat ik het misschien toen liever als hobby wil houden.
Mocht ik toch de fotografie opleiding willen doen moet ik wel snel beslissen, ik moet me voor 15 maart aanmelden en dat is al over een week. En het aanmelden duurt ook wel lang omdat er eerst iets aan moet worden gevraagd bij studielink.
Eigenlijk lijkt mij geen enkele opleiding echt leuk. En ik kan je verzekeren dat geeft een hoop stress als je ouders steeds vragen of ik al een idee heb. En of er al opleidingen afvallen.
Mijn vader zegt steeds: "Je moet eens opschrijven wat je leuk vind en dan gaan kijken of daar iets bij past". Alsof ik dat nog niet gedaan heb. Hij: "Wat vind je dan leuk?" "Ja, dat weet ik niet, dan had ik wel al een opleiding gevonden." Dan gaat die van alles aan opleidingen opnoemen. En ik steeds maar zeggen dat is dat niet interessant vind en eigenlijk niets interessant genoeg vind om te gaan doen. En dat verstaat hij niet, beetje Oost-Indisch doof.

Ik kom er wel uit! Eerst een verder gaan met alle foto's die ik nog op me blog wil zetten. Foto's die ik al gemaakt heb voor deze 40dagen. Daardoor word ik niet gedwongen nieuwe te maken, ik kan toch blijven uploaden. Binnenkort zijn ze op en dan moet ik wel, stiekem kijk ik daar wel naar uit.

Groen

Groen? Blauw? Mike!
Deze foto is van de zomervakantie in Duitsland met mijn ouders, zusje en Mike. We zaten aan een meertje te spelen met het water, steentjes in het water te gooien en naar zwanen te kijken. Met die ganzen waren een paar kindjes aan het klieren en dat vond ik eigenlijk wel een beetje eng.

Nu even iets over de foto. Er valt niet heel veel over te zeggen, wel over de gene op de foto =P. Mike zat lekker voor zich uit te kijken en ik zou ik het water moeten gaan staan om een foto van voren te maken. Nou had ik me schoenen volgens mij wel uit, alleen ik was bang voor die zwanenbeesten. En ja waarom niet van bovenaf? Het gaf een prima resultaat. Het geeft je leuk weer, dromerig. Dat is wel een heel typerende eigenschap van jou, soms ben je even helemaal van de wereld en zit/lig/sta je ergens aan te denken. Meestal laat ik je dan maar even. Ik vind het ook zo leuk hoe jij van kleine dingen kunt genieten. Een eigenschap die ik ook wel wat meer zou willen bezitten. Je hebt nog veel meer eigenschappen waar ik nog veel van kan leren, je weet wel welke.

Ik moet mezelf niet zo vast klampen aan dingen die ik vind, die mogen best veranderen. Als ik iets irritant vind en ik steeds maar weer denk: "Dat is irritant", wordt die ergernis alleen maar erger. Dat heb ik de afgelopen dagen heel sterk, ik probeer de factor maar zo veel mogelijk te negeren. En dan maar hopen dat het over gaat. Overgens zal het na het weekend wel weer over zijn. En dan weer opnieuw beginnen.
Dat is ook weer een eigenschap die ik eigenlijk maar beter kwijt kan zijn dan rijk. Namelijk, het vooraf al weer problemen zien. En daarmee maak ik eigenlijk het probleem zelf. Nja niet over na denken en door gaan!

Dan ga ik nu nog even genieten van KT Tunstall en me lampje <3

Regenboog

Dit zag ik eens toen ik uit mijn kamer de tuin in keek. Je kunt wel raden wat ik deed, juist een foto maken. Het waren er stiekem twee, als je goed kijkt zie je die andere er boven. Maar hij is zo licht. Ik had tegelijk met deze foto nog een andere gemaakt, daar zijn alleen de kleuren echt niet mooi bij. Wel natuurlijker dan deze maar deze foto is warmer.
En warmte is belangrijk vandaag. Ik heb het op school bijna de hele tijd koud gehad en thuis is het ook koud. Wel koud op een andere manier. Het is hier stil, heel stil, iedereen is met zijn eigen dingen bezig en we praten niet en toen we gingen praten ging het nergens over. Nou moet ik zeggen dat ik het ook niet echt opzoek, dus eigenlijk moet ik niet klagen. Het is wel zo dat als ik beneden kom en ik zeg tegen iemand dat ik pas een minuut later antwoord krijg, daar word ik wel jammer van. Och, zo gaat het ook wel weer zo hier in huis, ik moet het me allemaal niet zo aantrekken, het kan niet altijd leuk zijn.

In ieder geval, de daken zijn oranje, de bomen zijn groen, ik heb een lampje en mijn lampje is GROEN<3

Bubbels

Deze foto is al van een hele poos geleden maar toch wel een van de mooiste die ik heb. Ik vind hem zo mooi omdat de huizen donker zijn en de lucht licht. Blauw met wolken, pluizige wolken. En vooral omdat de bellen in zowel het lichte als in het donkere gedeelte te zien zijn.
Hij is gemaakt op 19 augustus 2007. Nita, Franka en ik waren foto's aan het maken van bellenblaas en van elkaar. Super droog, tot het sop in je ogen kwam dan. Echt veel valt er niet over deze foto te vertellen. En ik moet eerlijk zeggen ik ben ook een beetje inspiratieloos, het liefst zou ik even een stuk gaan fietsen maar het is donker buiten en koud buiten en laat buiten. Laat is het binnen ook, niet echt laat maar wel te laat om te gaan fietsen.
Mijn moeder heeft de muziek beneden hard aanstaat zo hard dat ik met haar mee kan luisteren. Ze luisterd Gabriel Rios, je weet wel die jongeman van Broad Daylight. Die man die een paar jaar geleden op westerpop was. Dat was mijn eerste westerpop en ik vond het leuk. Dus ik ga vanaf toen elke keer.
Nu weet ik niet meer wat ik moet schrijven, ik begin op me kauwgom te kauwen en aan me lip te pulken, dat betekend niet veel goeds. Op kauwgom kauw ik eigenlijk nooit alleen als ik me verveel als nu. Kauwgom zelf neem ik eigenlijk nooit alleen als het pepermunt op is, dan neem ik een kauwgommie om op te sabbelen =p

Fiets

Ik weet niet meer wat er was en wanneer het was. Maar wel dat er iets was en ik ging fietsen en dat we na het eten ergens heen zouden gaan met een groep mensen. En dat ik niet thuis ging eten maar met Timo en Mike bij de Mcdonalds. Als ik thuis zou eten zou ik rode kool eten dat weet ik nog wel.
Als je weet wat er was meld het even (A). We moesten er in ieder geval op tijd zijn anders waren we te laat en dat moest niet. Was het westerpop? Bios? Chillen? Nee dat laatste niet want daar kun je niet snel te laat komen en dat is meestal later. Was er dan iemand jarig? Het was in iedergeval op 1 september 2008.
Anyways, ik ging dus fietsen, eerst richting de ziekenhuizen toen richting Eline, zo door een park heen (heb ik ook een mooie foto van) en toen stond ik op een gegeven moment voor een stoplicht en ik keek links van me. Daar stonden twee volkswagens, twee busjes, één "nieuwe"lelijke gele en één oude mooie groenen. Echt een hippie wagen en toen heb ik er een foto van gemaakt.
Ik ging die fietstoch maken met als doel iets groens vinden en het liefst een groen volkswagenbusje van de oude generatie, je weet wel welke ik bedoel. En ja hoor! Ik had hem gevonden. Daarna fietste ik verder en was ik vlakbij Mike, daar heb ik toen dus maar aangebelt en gingen we even later naar de Mc =D

Appel

En ja dit is echt een appel! En nee ik heb er niet aan gefotosoept. Dit is gewoon hoe deze appel van de boom af is gekomen. Er werd een appeltaart gebakken en toen kwam ineens deze bijzondere appel tevoorschijn. En ja wat doe ik wel eens met bijzondere dingen? Op de foto zetten. Het lijkt net of er twee verschillende appels tegen elkaar zijn aangeplakt maar na wetenschappelijk onderzoek bleek dat niet zo te zijn, de appel was echt een geheel =p

Eigenlijk heb ik ook vandaag weer gefaald want ik heb weer geen foto gemaakt. Ik vind dat ik wel een excuus heb, het was niet echt lekker weer om eens foto's te gaan maken. En bovendien was Sam jarig en was het de laatste dag van de vakantie. Morgen weer een dag.

Faal

Helaas, faal! Ik had vandaag weer een foto moeten maken maar dat heb ik niet gedaan. Wel heb ik mezelf eindelijk overgehaald om een hyves aan te maken, doegewoonnormaal.hyves.nl.

Ik heb wel een foto gemaakt maar niet een foto zoals ik ingedachte had elke dag te maken. Maar ik heb nog een voorraadje met foto's die toch ook op deze blog moeten komen dus mag ik u presenteren... De BLAUSEE! <3

Dit vind ik echt het mooiste plekje op aarde wat ik tot nu toe gezien heb. Ik vind het heerlijk om op de rots te zitten die je op de voorgrond van de foto ziet. Ik ben er al een paar keer geweest. Een keer waren we (Pap, Mam en Zusje) er overdag, het was toen erg druk dus dit was het minst leuke bezoek. Later zijn we er ook nog 's avonds geweest, om een uur of 9. Dan begint het al een beetje donker te worden, de lichtjes rond het meertje gaan aan en het is heerlijk rustig. Dan ga ik eerst met Franka een stukje verder op schommelen en dan daarna in me eentje op die rots zitten. Even lekker naar het ruisen van het water luisteren en naar het geluid van de vogels. Na een kwartiertje gaan we dan meestal weer terug naar het hotel en dan baal ik altijd flink. Gelukkig weet ik altijd dat ik er weer terug zal komen.

Helaas zijn we er afgelopen zomervakantie niet heen geweest. We hebben altijd een tussenstop in de buurt van de Blausee. Hopelijk kom ik er volgend jaar weer langs.