Gezellig

Het is kerst, je weet wel, kerstboom, lampjes en kaarsjes. Maar er hoort nog meer bij. Gezellig met je familie door brengen, met de mensen waar je van houdt. Dat gezellig doen door samen te eten en beetje te praten, vind ik nog niet eens zo erg. Vind het wel leuk om zo af en toe meer contact te hebben met mijn familie en waarom dan niet met kerst als zij dat van me verwachten. Heb ik twee vliegen in een klap, zij blij ik blij. Maar dat tweede, mijn ouders vinden dat kerst is om tijd door te brengen met de mensen waar je van houdt. En dat is wat me frustreert, mensen waar ik van hou, dat zijn me familie(paps mams zusje), al zul je verder op in deze blog je misschien af vragen waarom ik hier familie geschreven heb, ik hou ook van mijn vrienden en van Mike. Maar die laatste twee zie ik niet met kerst. Ja, tweede kerstdag 's avonds.
Nu vind ik dat zelf niet zo erg, helemaal niet zelfs. Door de weeks zie ik ze ook niet en kerst is voor mij niet echt iets speciaals, die twee dagen 25 en 26 december, ik heb niets met Jezus en het geloof.
Het geen wat me frustreert is dat mijn ouders zeggen dat het voor je dierbare is, maar ondertussen zorgen ze er zelf voor dat ik daar niet bij kan zijn. Ze zeggen zelf van wel maar ik geloof het niet helemaal. De manier waarop alles gaat, komt het niet geloofwaardig over. "We dachten dat je eerste kerstdag 's avonds wel bij Mike zou eten." En dat kwam er dan heel vreemd uit. Het klonk alsof ze het niet goed vonden maar er maar wel mee instemde omdat ze misschien wel bang waren dat ik anders ging lopen vervelen.
Sowieso had ik er nog niet eens over na gedacht om bij Mike te gaan eten. Eerste kerstdag willen ouders, in mijn ogen, altijd alleen met het gezin eten, de kids mogen niet weg. Dat mijn ouders daar blijkbaar anders overdenken maakt nog niet dat ik hem ook daadwerkelijk peer, want daarvoor moeten er wel andere mogelijkheden zijn om te eten.
Het is nu tweede kerstdag en dan hoef ik eigenlijk helemaal niets, ik hoef niet thuis te eten en mag ergens anders heen gaan. Ik zou nu op mijn fiets kunnen stappen en ergens heen gaan. Thuis hoef ik niet te zijn, en eerlijk gezegd thuis wil ik ook eigenlijk niet zijn nu, dat straks.
Vanavond gaan we bij mijn oma eten, ik hoefde niet mee maar ik had er zin in toen ik terug kwam van vakantie dus ik ga ook mee. Toen ik thuis kwam was alles eigenlijk wel prima thuis, ja Franka was chago maar dat is ze eigenlijk altijd. De dag er na was het al weer eerste kerstdag en kwam mijn oma eten. Ik zat de hele dag beneden om mijn laptop opnieuw te installeren, dan hoefde Han niet helemaal naar boven te komen. Het was gezellig beneden, totdat jawel, Franka beneden kwam, die was weer chago. Waarom ze dat is geen idee, ja of wel maar ik vind dat ze overdrijft.
Toen mijn oma er was zat ze ook de hele tijd boven. Op een gegeven moment kwam ze naar beneden, mijn moeder zij drie zinnen en toen liep ze boos naar buiten, toen we vroegen waar ga je heen en wanneer ben je terug reageerde ze niet. Tijdens het eten was ze wel beneden en aan tafel, maar toen er een gat viel tussen de soep en het hoofdgerecht was ze zo weer boven. Gezellig voor me oma dacht ik.
Vandaag heb ik haar nog niet gezien, wel gehoord, ze was boos en aan het schreeuwen tegen mijn moeder. Wat ik er van hoorde was ik weer de schuldige, al heb ik geen idee wat ik nu weer verkeerd gedaan heb. Eigenlijk boeit het me weinig waarom ze boos op me is, wat ik haar tegen Marja hoorde zeggen was echt bullshit.
Wat me wel beetje boos maakt is dat ik mijn moeder hoorde zeggen, 'ik laat je wel even alleen meisie.' Medelijden, zo klonk dat, ze was het eens met Franka, of ze deed alsof ze het eens was met haar. Verder hoorde ik haar daarvoor zeggen: "Ik ken de verhalen van Ellen en er word van alles verdraait." Nu heb ik dat gedeelte niet helemaal goed gehoord, ik ga er voorlopig van uit dat ze zei dat ze mijn verhalen kent en dat Franka en ik dingen anders vertellen. Ik ga daar van uit omdat ik dat het leukste vind om gehoord te hebben. Maar toch zegt er ergens een stemmetje in mijn hoofd dat Marja bedoelde dat ik dingen verdraai. Dit zegt dat stemmetje omdat als Marja dat andere had gezegd, Franka had geschreeuw; "Ja, zei verzint van alles niet ik!"
Gelukkig treken mijn ouders meestal partij voor Franka of geven ze haar gelijk en tonen ze medelijden. (Gelukkig, is hier natuurlijk sarcastisch gebruikt)
Ook al weet ik niet wat er aan de hand is, Marja weet wat Franka's probleem is en ze doet een soort van boos tegen me. Alles wat ik doe is ineens negatief. De versterker van me gitaar stond nog beneden en me teken tablet lag nog ergens in een kast. Allebei totaal niet in de weg je zag ze niet eens, maar ik krijg wel weer gelijk gezeik dat ik het snel moest opruimen. Terwijl Franka's lenzen spullen, midden op het aanrecht lagen. Ze wordt nu pas geroepen of ze haar lenzen nog in wil doen. Het is verdomme vier uur later dan mijn versterker.
En zo doe ik eigenlijk alles verkeerd, al doe ik nog zo me best hen daar geen kans toe te geven dat te vinden. En is mevrouw heilig en "daar kun je niets aan doen, laat haar maar, ze is gewoon arrogant, blabla" (Ik ben ze in deze zin)

Misschien kan ik beter stoppen met schrijven ik maak mezelf alleen maar boos. En daar heb ik natuurlijk niets aan.

Het is hier dus weer gezellig en het is weer mijn schuld. Daar komt het op neer.
Wat ik denk dat er aan de hand is? Franka is doof en heeft weer eens iets verkeerd verstaan wat ik zei.
Probleem is alleen dat ik nog bijna niets tegen haar gezegd heb nadat ik terug kwam van vakantie.

Sneeuw

Het is 19 december en ik luister Loney dear. Een band die ik twee jaar geleden heb ontdekt doordat Mike het me stuurde. De nummers the meter marks OK en I am the odd one. Een hele tijd heb ik alleen die twee nummers geluisterd maar ik ben op een gegeven moment toch naar meer nummers opzoek gegaan, ik heb er toen een aantal gevonden. Ander half jaar later heb ik een heel album gevonden. En ik heb een cd besteld, niemand verkocht het natuurlijk. Ik heb het album Sologne besteld, dat kan ik nergens vinden dus als ik dan een album koop wordt het wel die.
Ik heb nu veel verteld over hoe ik er aan kwam maar wat is het nu eigenlijk voor soort muziek? Ik omschrijf het vaak als schattige vage muziek. Er zitten heel veel lagen in en veel verschillende instrumenten, ik heb eigenlijk geen idee wat allemaal. Als je het wilt weten raad ik je aan het gewoon eens te luisteren. De stem van de zanger is in het begin wel wat wennen, het is een beetje hees maar dat omschrijft het eigenlijk niet goed. Ook hiervoor verwijs ik je weer naar het gewoon een keer luisteren.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen, luister het eens en laat je verrassen door de bijzondere muziek, ik heb nog nooit iets gehoord wat er op lijkt. Wat is zo gaaf vind zit hem in de verschillende lagen, steeds als ik het luister ontdek ik weer nieuwe geluiden. De stem is in het begin misschien even wennen, maar ik vind het nu super gaaf.
Ik krijg een heel fijn kerst gevoel als ik deze muziek luisteren. Misschien ook wel omdat ik deze muziek tijdens kerst leerde kennen en ik toen ook net verliefd op een zeer lange gezellig lieve jongen was geworden.

Met die zelfde jongen en wat andere mensen, wel te verstaan, Toni, Sam, Ron en Wil, op vakantie ben in Hoenderloo. We zitten hier in een bungalow park, Miggelenberg van Landal Greenparks. Echter vind ik die naam een beetje misleidend, zo groen is het hier niet! Het is hier wit en min acht. We hebben een wandeling gemaakt vanmiddag en zitten nu al geruime tijd weer warm te worden in de woonkamer bij een openhaard die net uitgegaan is. Hier onder een strip van de wandeling.

Vroeg

Ik moet gaan slapen want ik moet morgen vroeg me bed weer uit. Om 6.45 gaat me wekker en om 7.50 moet ik op het station zijn. Natuurlijk kan mijn wekker ook later aflopen. Binnen 20 minuten kan ik opstaan en eten. Maar ik ken mezelf, zo snel ben ik om die tijd nog niet. En daar komt nog bij dat ik de tafel moet dekken, de hele tafel.
Ik kan natuurlijk wel alleen mijn bord pakken en mijn eten, maar dat gaat mij niet in dank worden af genomen. Althans dat denk ik, kan het natuurlijk niet zeker weten want ik heb het nog nooit gedaan. Misschien probeer ik het morgen wel, maar stel dan komt er gezeik van daar heb ik geen zin in 's ochtends. Ik vraag wel een keer of ik dat doen of niet als ik zo vroeg opsta.
Het hoort er wel bij de tafel dekken, koken en andere klusjes doen in het huishouden. Zeker als allebei je ouders werken en soms laat thuis komen. Dus waarschijnlijk dek ik gewoon morgen vroeg de tafel weer en alle volgende keren ook, het is toch maar kort werk. Dus wat zeur ik nou eigenlijk.
Dat zou ik vaker moeten denken.

Opnieuw

Ik lig nu in me bed en wilde eigenlijk gaan slapen. Opeens dacht ik aan mijn blog, dat ik daar al veel te lang niets meer op gepost had. Nu denk ik aan dingen die ik zou kunnen schrijven en aan de rede dat ik ooit met een blog ben begonnen.
Ik wilde misschien naar een fotoacademie, maar daarvoor moest ik natuurlijk wel foto's hebben. Mike stelde voor omdat op een blog te posten en verhaaltjes bij die foto's te schrijven. Dat heb ik dus gedaan.Nu een tijd verder is me blog veranderd, het gaat over de dingen die me bezig houden opgeleukt met zelfgemaakte foto's. Ik zou veel vaker moeten posten want ik heb ondertussen veel meer foto's dan die hier op staan, er zijn weer een hoop nieuwe.
De rede dat ik begonnen ben doet me nu denken aan de keuze die ik binnenkort weer moet maken. Namelijk: "Welke opleiding ga ik doen?" Even heb ik weer aan fotografie gedacht en weer heb ik besloten het niet te gaan proberen.
Officieel ben ik nog niet gestopt met IO, morgen ga ik me uitschrijven en vanaf 1 december ben ik dan officieel niet meer lid xD student. Dat betekend niet dat ik tot die tijd ook blijf studeren daar. Met één vak ben ik al gestopt, daar was vandaag me laatste dag van. Het andere vak moet ik tot het einde van deze periode blijven volgen omdat ik gezegt heb dat ik het afmaak. Ik maak het af omdat het in tweetallen is, dus beetje lullig om daar zomaar weg te gaan.
Ik hoop heel erg dat ik voor december al weet wat mijn nieuwe opleiding gaat worden. En ik hoop ook heel erg dat ik er uiterlijk in februari mee kan beginnen. Een halfjaar werken zie ik mezelf niet heel erg doen, ik wil het wel maar vraag me af of ik me er ook toe kan aanzetten.
Wat wel heel jammer is aan het stoppen met IO is dat ik de mensen daar ook niet meer zo vaak zal zien, alleen als ik mee ga met zwemmen. Het is een gezellige groep mensen, de studio(klas) waar ik in zit. Er zitten natuurlijk wel een paar mensen in die ik wat minder mag en een paar die ik meer mag, maar eigenlijk zijn het allemaal leuke mensen.
Ik zal dus weer helemaal opnieuw moeten beginnen, opnieuw met een studie kiezen, opnieuw beginnen met een studie en opnieuw weer mensen leren kennen. Opnieuw het weer gezellig vinden van een groep onbekende mensen.
Maar de grootste uitdaging is nog wel me thuis gaan voelen bij en op een opleiding en minder stressen. oeps(A)

School?

Het is weer veel te lang geleden dat ik voor het laatst een blog heb geschreven. De reden dat ik nu weer iets ga schrijven is dat Ruben mij er aan herinnerde dat ik een blog bijhield. Hij vroeg wanneer ik weer eens een keer mijn blog ging updaten. Ik hoop dat ik dat nu ga doen.
Af gelopen week was de eerste schoolweek van het jaar. Dit jaar was anders dan de andere jaren, dit jaar ging ik naar een nieuwe school, de TU Delft. Ik doe daar de opleiding industrieel ontwerpen, het is half technisch half creatief. Of ik daar al iets van merk? Nee niet echt, het is nu vooral creatief, technische dingen als wiskunde of natuurkunde heb ik nog niet gezien, we krijgen het dus ooit wel maar nog geen idee wanneer. Dat vind ik wel jammer, ik vind, hoe gek het ook klinkt, wiskunde en natuurkunde leuk.
De opleiding bestaat uit een aantal colleges per week en een aantal projectgroepen. Ik dacht ik vertel even precies hoeveel van alles, maar zoals gebruikelijk is de rooster site van de TU weer eens dood. Misschien ligt het aan mij, misschien aan de TU maar ik kan er dus niet bij.
De colleges zijn dus echt heel saai. Het gaat over hoe mensen beslissen of ze een product komen of niet en waar je als industrieel ontwerpen op moet letten als je een nieuw product ontwikkelt.
In ieder geval, of ik heb de stof al drie jaar geleden beredeneerd hoe dat werkt of ik het drie jaar geleden al bedacht hoe dat werkt en gaan ze er nu allemaal moeilijke termen tegen aan knikkeren. Gewoon moeilijke woorden voor hele simpele dingen. Zo heet het beslissen via een afweging van goede en een slechte eigenschap, compensatoir. Of is het dan een compensatoire beslissing? Onee, het is een compensatoire beslissingsregel.
De ene projectgroep hoort bij deze colleges, het vak heet Mens&Product. In deze projectgroep soort je je op een opdracht waarbij je uitzoekt op basis van welke regels mensen kiezen voor een bepaalt product. Ons product is een friteuse. Nooit geweten dat het een friteuse was en geen frituur. Echter ben ik er met Timo achter gekomen dat het een Patatpan is. Maar waar was ik gebleven? O ja, de project groepen. Het andere projectgroepje waar ik in deelneem is een ontwerpvak. Bij dit vak moesten we afgelopen week een accesoire voor je meegebrachte product maken. Ik had in de eerste instantie mijn bril maar daar was niets voor te bedenken. De leraar zei dat het logisch was dat het niet lukte omdat een bril een mode-item is. Nou ik kan hem er van verzekeren dat het voor mij voornamelijk functioneel is maar dat terzijde.
Toen heb ik dus voor mijn fiets gekozen en heb ik een oplossing bedacht voor het probleem dat ik geen cola, chips en een krat bier op de fiets mee kon nemen. Dat is gelukt gelukkig. De volgende opdracht is om een probleem van iemand op te lossen, ik ben dus druk opzoek naar een probleem, maar die kan ik dus nog niet vinden.
Vandaag heb ik een 3D programma voor mijn opleiding gedownload, solidworks. Ik kon dit gratis legaal downloaden via de TU. Ik ben er gelijk mee gaan klooien toen die geinstalleerd was. Natuurlijk snap ik er nog weinig van en ben ik opzoek naar een functie om een lijn 360 graden te laten draaien zodat ik van een lijn een 3D object kan maken. Ik zou op internet kunnen zoeken maar ik vind het fijner zelf in het programma te zoeken omdat ik het dan beter kan onthouden. Maar misschien kan ik het beter opzoeken anders gaat het erg lang duren.
Natuurlijk wil ik jullie mijn eerste knutsel niet onthouden dus hier is die dan. Het stelt niets voor, voor jullie verwoed naar een verklaring voor dit gare dingen gaan zoeken. Hoewel je het een servetten standaard kunt vinden of wat ik zelf eigenlijk leuker vind een eierdopje.













Nu ga ik denk maar slapen, al zitten Mike en Timo nog wel hier op de kamer te pokeren. Ik ben zo moe dat dit toch niet veel meer wordt.

Maan

Hoe dit kan geen idee? Maar het is nu toch gebeurt. Gelukkig kwam ik er achter en doe ik er dus nu gelijk iets aan. Jullie willen natuurlijk graag weten wat er dan aan de hand is. Eigenlijk is het helemaal niet boeiend en vind waarschijnlijk alleen ik het vreemd.

Zoals sommige van jullie wel weten ben ik een groot fan van de maan. Waarom? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Het is al zo lang als ik me kan herinneren dat de maan een bepaald gevoel bij me oproept. Een gevoel van inspiratie, als ik naar de maan kijk, vooral met wolken er voor, krijg ik veel inspiratie. Het is daarom vreemd dat ik er nog geen foto van had gemaakt. Wel aan gedacht maar ik dacht dat ik het niet kon. Een paar nachten geleden heb ik me er toch tot aangezet het te gaan proberen met dit als resultaat. Hij is nog wel wat donker maar dat is logisch, het was immers nacht.
Met die wolken voor de maan, of de maan achter de wolken. (Ik ben er nog steeds niet uit welke van de twee het nou is.) Lijkt het een beetje op een oog, de maan is dan de pupil. Dit geeft iets extra's voor mij, ogen trekken mij ook erg aan.

Ik heb nogsteeds het idee om van al mijn vrienden hun ogen een foto te maken en ze dan allemaal bij elkaar te plakken in een bestand. Als je het niet snapt dan moet je even wachten tot ik ermee begonnenben. Jullie zijn gewaarschuwd mannetjes (en vrouwtjes) Ellen met camera in de aanslag volgende keer als we gaan chillen. Moet ik het natuurlijk niet vergeten, dat is namelijk ook al regelmatig gebeurt.

Oja, nog even over wolken voor de maan of de maan achter de wolken. Het kan allebei maar toch vind ik dat er een verschil inzit.
Zo vind ik dat als je zegt: 'Er zitten wolken voor de maan.' Dat de wolken dichterbij de maan zitten dan bij de aarde, wat niet zo is. Maar ook dat je de aarde en zijn wolken belangrijker vind dan de maan. Dat je de aarde als middelpunt ziet, tenopzichte van de maan. Dit is eigenlijk ook zo, de maan draait om ons heen. Verder geeft deze manier van zeggen mij het idee dat je het vervelend vindt dat de wolken er voor zitten.

MAAR je kan ook zeggen: 'De maar zit achter de wolken.' Dan geeft mij dat het idee dat de wolken dichter bij de aarde zitten, dan dat de maan bij de aarde staat. Ook geeft deze manier van zeggen mij het gevoel dat de maan los staat van de aarde, dat hij er niets mee te maken heeft. Dat is dan weer niet waar. En het laatste punt wat ik net ook al noemde, maar dan anders om. De maan zit achter de wolken, klinkt meer van: 'Oja, je kunt hem nu even niet zien, nou dat komt zo wel weer.' Het geeft niet het idee dat je het erg vind dat je hem niet kan zien.

Voor de eerste optie is voor mij iets te zeggen omdat:
1)Deze geeft het beeld dat de maan bij de aarde hoort, dat deze er omheen draait. Ik ben wel voor wetenschappelijk juiste zinnen wat dit betreft.
2)Negatief dat de wolken er voor zitten, ik wil graag de maan kunnen zien.
Maar er is ook weer niets voor te zeggen want:
1)Ik vind de maan belangrijker dan de aarde.(Als het om het uitzicht van af de aarde op de maan gaat.) Gewoon omdat ik de maan gaaf vind. Deze manier van zeggen ondersteunt deze denk wijze.
2)Deze mij het idee geeft dat de wolken dichterbij de maan zitten dan bij de aarde. Dit is niet waar en zorgt dus voor een wetenschappelijke onjuist zin in mijn ogen.

Voor de tweede optie is iets te zeggen omdat:
1) Het geeft mij het idee dat de wolken dichterbij de aarde staan dan bij de maan, dit is juist en geeft dus een wetenschappelijk juiste zin.
2) De maan lijkt belangrijker dan de aarde. En daar ben ik het mee eens, zelfde argument als een stukje terug. Geen zin om het nog een keer te typen.
Er zijn dan ook weer twee punten die er voorzorgen dat deze manier van zeggen niet goed is:
1) De maan heeft wel degelijk met de aarde te maken, hij draait er omheen. We hebben hier dus weer met een wetenschappelijk onjuiste zin te maken.
2) De zin klinkt niet negatief in mijn ogen. Negatief als in de zin van als je de maan niet kan zien. Ik baal als ik de maan niet kan zien als ik deze wil zien. Daarom is deze manier van zeggen niet goed.

Nu moet ik denk ik toch maar even een keuzen maken. Op basis van alle punten wordt dat moeilijk. Maar gelukkig vind ik ze niet allemaal even belangrijk. Ik vind wetenschappelijk juiste zinnen eigenlijk niet zo belangrijk dus die vallen weg. Gelukkig hebben ze dan allebei een punt voor en een punt tegen. Jeeh! Zo gaan we er wel komen vandaag. (Al weet ik niet of het nu gister of vandaag is. Maar dat is een heel ander probleem, verhaal over de twijfel zone komt nog een keer misschien.)
Dan gaat nu de strijd op tussen:
-De maan is belangrijker dan de aarde
-Het is stom als je de maan niet kan zien.
Eigenlijk vind ik het gene wat ik als tweede noemde belangrijker. Dit wordt positief genoemt in optie 1. Die manier van zeggen geeft aan dat het kut is dat de wolken er voor zitten. Dus ik ga voor optie 1.
Optie twee is het niet geworden omdat ik het belangrijker vind dat ik de maan kan zien dan dat de zin de maan boven de aarde steld. Dit is ook niet in alle gevallen zo, vandaar dat optie twee afvalt.

Ellen: Er zitten wolken voor de maan, nu kan ik hem niet zien, dat is niet plezant.

Mocht je nu van het hele verhaal niets begrepen hebben, wat ik me overgens goed kan voorstellen, maak je dan geen zorgen en kijk alleen naar het eerste deel van deze post. Het tweede is meer een discussie die ik met mezelf voer.

Iemand die hier nog kaas van kan maken, restecp!
(Ik vind hier kaas wel een briliante woordspeeling. Probeer zelf maar te bedenken waarom.)

Wat een mannen

Het is al weer een tijd geleden sinds de laatste keer dat ik hier een bericht achter heb gelaten. Ik wilde al een tijd weer iets schrijven maar ik wist gewoon niet wat. Ik heb gedacht aan een stukje over zonnebanken, wat ik op het moment dat ik begon te schrijven veel te burgerlijk vond. Misschien schrijf ik het ooit nog wel maar nu wil ik iets schrijven over de afgelopen week.

We zijn vrijdag naar Niels zijn nieuwe huis gegaan, hij heeft eindelijk een flatje kunnen krijgen. Wel een vreemd huis moet ik zeggen, hoewel het enige vreemde eigenlijk de "badkamer" is. Het is niet echt een badkamer zoals je die gewent bent. Het lijkt echt alsof je een paar decenia terug in de tijd bent gegaan. Er is geen douchkabine, nee er is een stenen badkuipje op pootjes, ongeveer een meter boven de grond, het kuipje zit wel lager. Verder heeft hij ook geen warmwater of een centrale verwarming. Zonder dat laatste zou ik het echt niet redden. In de zomer misschien wel als het warm is maar in de winter zal ik toch echt wel verwarming nodig hebben. Hij heeft trouwens wel een kacheltje in de woonkamer staan.

Niels had twee tyraps liggen, waar dus iets mee moest gebeuren. Ruben en Mike besloten dat hun handen aanelkaar gemaakt werden. Dit gaf natuurlijk een hoop leuke taferelen. Ruben moest zo wel eens een wc bezoek plegen, en ja dan moet dus zijn broek los wat hem zelf de eerste keer niet lukte. Later kon die het wel zelf, al was vastmaken nogsteeds een probleem. Mike moest alles natuurlijk weer ophouden om stoer te doen! Nee, dat valt wel mee. Ze besloten er geen weddenschap van te maken, wie hem het langs om kon houden. Eigenlijk besloot Mike dit, omdat hij wist dat ze er dan echt lang aan vast zouden kunnen zitten. Toen ze er 's ochteds afgehaalt werden deed het toch eigenlijk best wel pijn. Ruben had allemaal gekke bulten op zijn armen zitten en ook Mike zijn huid was niet helemaal blij.

Het was natuurlijk geen twee uur 's nachts toen we weer terug gingen, het was al licht want er waren wat mensen hun lampjes vergeten en het wat ook te gezellig om al weer weg te gaan. Ergens op de heen weg hadden we hoge stoelen langs de weg zien staan, hier gingen we dus op zitten toen we er op de terugreis weer langs kwamen. Ik heb toen wat foto's zitten maken, van het landschap en van de mannetjes en Emma. Deze foto vind ik het leukst, vooral omdat de houding van Ruben de avond voor mijn gevoel goed weergeeft.

Feit

Emma > Ruben

Standaart

Na zes dagen zon, zee, strand en camping ben ik al weer een paar dagen thuis. In die tijd heb ik nog geen blog geschreven, het ligt een beetje stil. Ook nu heb ik weer geen inspiratie, ik weet gewoon niet wat ik moet schrijven. Ik kan schrijven dat de vakantie leuk was, maar het woord leuk is niet spectaculair genoeg voor wat de vakantie was.

Natuurlijk heb ik wel foto's gemaakt tijdens de vakantie, deze zijn allemaal te vinden op mijn hyves. Ik wil wel de mooiste hier plaatsen, deze blog is nu eenmaal in het leven geroepen om mijn foto's te laten zien.

De eerste foto is een foto van de wolken en een ondergaande zon. De avond toen we aankwamen zijn we gelijk naar het strand gegaan. Sommige van ons zaten rustig te kijken wat de rest aan het doen was. Want natuurlijk moest er wel een beetje gevochten worden. Op de tweede foto in deze blog zijn Mike en Ruben net tegen elkaar aan gelopen. Oke, oke, ze renden met een noodvaart opelkaar af. Via te foto is wel te achterhalen waar ze elkaar ongeveer geraakt hebben.

Een andere dag zijn we weer 's avonds naar het strand gegaan omdat we een zonsondergang zonder wolken wilden zien. Op de camping was er geen wolkje aan de lucht toen we besloten te vertrekken. Maar toen we eenmaal onderweg waren kwamen er steeds meer wolken. Op het strand was de zon nog wel te zien, maar in de zee zien zakken hebben we hem niet. Ik heb nog wel een soort van in de zee zakkende zon op de foto kunnen zetten, de derde foto is het resultaat hiervan.

Wat ik een beetje jammer vind van deze foto's is dat iedereen ze al een keer gemaakt heeft. Ze zijn mooi hoor daar niet van, maar ik vind ze een beetje saai. Ik zou eens wat ander soort foto's willen maken, ongebruikelijke dingen. Foto's met wat meer gevoel er in, misschien zelfs met een verhaal als het me lukt.

De laatste foto die ik op mijn blog ga zetten van de vakantie is een foto van de siloetten van Mike, Timo en Ruben. Dat gok ik althans, van Mike weet ik zeker dat hij er op staat. Zijn houding herken ik makkelijk, zeker in combinatie met hoe zijn haar zit. Ook van Timo weet ik het vrij zeker, hij heeft het kortste haar.

Na wat onderzoek ben ik er toch achter gekomen dat ik Jasper EN Nadia perongeluk heb aangezien voor Ruben, sorry!

Ik vind het een leuke foto, waarom kan ik niet zeggen, maar waarschijnlijk door de opstelling van de vier personen en de houding die ze hebben.

Thuis

Onderweg even snel me camera uit me tas gehaalt en dit fotootje gemaakt. Eerst twijfelde ik nog of ik het zou doen, maar omdat ik vorige keer, precies hier ook al twijfelde heb ik het dus toch maar gedaan. Het koste me drie pogingen voor ik de goede sluitertijd had gevonden. De eerste was veel te lang belicht. Die twee daarna ook nog iets maar uiteindelijk, goh wat deed ik er lang over, was het goed.
Ik vind het leuk om een foto van een ondergaande zon en bijbehorende lucht te posten, na een blog waarin de lucht tijdens de opkomst van de zon te zien is. Maar eigenlijk wil ik het daar helemaal niet over hebben.

Vannacht lag ik in bed en vroeg ik me af waarom ik nu altijd bang ben als ik ga slapen maar er verder niemand mee wakker is. Ik lag ook toen in bed toen de rest al sliep.
Ik slaap veel lekkerder en vooral sneller als er nog iemand wakker beneden is of als er iemand naast me slaapt. Voor de rest slaap ik ook sneller als mijn vader thuis is, dan als hij niet thuis is. Dat geld ook voor mijn moeder maar dan minder.
Het voelt voor mij kaal in huis als een van de twee er niet is, vooral 's avonds als ik ga slapen is dat gevoel heel sterk aanwezig. Ik bedacht me dus in bed dat ik het huis dan groter vind, groter is onverzichtelijker in dit geval. Ik kan niet alles zien en dan maakt me onzeker. Als me ouders er zijn kunnen zij zien wat ik niet zie. Maar als een van de twee er niet is wordt dat dus minder en als ze slapen zien ze alleen de binnenkant van hun ogen, daar heb ik natuurlijk niets aan, behalve dat ze de volgende dag hopelijk minder moe zijn dan de dag er voor.
Toen realiseerde ik me even een paar seconden dat het huis helemaal niet zo groot is, dat het maar een klein kutpantje is met, twee verdiepingen en een begane grond, verder hoor je alles wat er in huis gebeurt, dus eigenlijk is het heel overzichtelijk. Ik zei dat ik het me maar een paar seconden realiseerde, daarna werd het dus weer zoals anders. Toen heb ik even op mezelf ingepraat dat het huis helemaal niet zo groot en onoverzichtelijk was, ik vond immers net dat het klein was en voelde me daar fijn bij. Hierna kon ik rustig slapen.
Dan is voor mij alleen nog de vraag waarom ik het minder eng vind als ik met iemand anders op een kamer slaap. Stiekem weet ik hier het antwoord al op denk ik. Als er iemand naast me slaapt ben ik niet alleen en niet alleen is voor mij in de meeste gevallen beter.

Ik voel me snel eenzaam, vooral thuis wil dat nog wel eens gebeuren. Als ik ook echt alleen thuis ben, maar ook als de rest er ook is. In het laatste geval komt het meestal omdat ik dan een gesprek probeer aan te knopen maar dat dus niet lukt, of er is geen tijd of geen interressen, of! En dat is het ergste is een gesprek uitgedraait op een soort van ruzie, dat men mij raar aan loopt te kijken van: "Mens wat lul je nou, zo werkt dat toch helemaal niet?" En dat kan van alles zijn, maar het geen waar ik het meest boos of verdrietig van wordt zijn de onderwerpen over mijn instelling. Ik vind vaak andere dingen leuk dan mijn ouders, zo vinden zij computeren een bezigheid voor als je je verveeld, terwijl het voor mij een vorm van vermaak is. De reactie is vaak: "Waarom ga je niet eens wat tekenen, in plaats van achter die computer te zitten?" Mijn moeder presteerde dat de laatste keer juist toen ik op de computer een tekening in aan het kleuren was. Maar goed, ergens heeft ze wel gelijk, ik kan beter 1 op de 10 keer mijn pc niet aan zetten en een tekening afmaken of een schets maken.
Zonder computer heb ik toch meestal meer inspiratie dan met, maar dat weet zij niet.

Rust

Het is vakantie en voor mij betekend dat, vooral niet veel doen, niet gaan slapen als me ouders gaan slapen en niet thuis zijn.

Deze foto is gemaakt toen we bij Ruben aan het chillen waren, het was ongeveer vijf uur en de zon begon op te komen. Voor de mensen die dat niet zo vaak zien in de zomer heb ik even een foto gemaakt. Maar natuurlijk ook omdat het er mooi uitziet en omdat ik wilde oefenen met het maken van foto's als het nog half donker is.

Deze vakantie heb ik al een aantal keer de zon op zien komen s ochtends. Dat is niet omdat ik dan al wakker ben maar omdat ik dan nog wakker ben. Maar daar gaat het even niet om. Ik vind de dag op zo'n moment, dus als de zon opkomt, een erg mooi moment. Het is nog heel stil op straat, bijna geen mens te zien, er rijden bijna geen auto's en je hoort ze ook niet. Op zo'n moment beginnen de vogels ook weer te fluiten. Heerlijk vind ik dat, van zo'n moment word ik heerlijk rustig.
Ja rust en stilte, dat vind je overdag niet meer zo in deze omgeving, je hoort altijd wel een auto rijden of je ziet en hoort andere mensen. Zo rustig als 's ochtends is het de rest van de dag niet meer.
Mensen die overdag rust en stilte willen gaan naar een natuurgebied om daar lekker te gaan wandelen en te recreëren. Wat hier jammer aan is, is dat mensen hier massaal heen gaan, dus van die rust blijft maar weinig over. Geen auto's, maar de kans is groot dat je ze wel hoort langs razen over een nabijgelegen snelweg. En waarschijnlijk kom je om de haverklap ook nog andere mensen tegen die precies het zelfde doen als jij.
Ik zou zeggen als je echt rust en stilte wilt, even helemaal alleen en genieten van de stilte. Dan zou ik eens om 4 uur opstaan deze dagen en naar buiten gaan. Gewoon een stukje lopen of fietsen. En vergeet dan vooral niet naar de lucht te kijken.

Licht donker licht

Ik ben natuurlijk heel blij met mijn camera, daarom neem ik hem overal mee naar toe. Zo ook toen we bij Toni gingen chillen. Ik moest daar flitsen omdat het veel te donker was, ik dacht oké dit worden echt kut foto's. Dat bleek reuze mee te vallen, gelukkig. Ik vind de foto die je hier naast ziet persoonlijk de gaafste, waarom geen idee maar ik vind dat. Helaas is het deel waar Mike zit wel wazig, maar die krijg je toch nooit scherp op de foto <3.
Ik kan hier natuurlijk gaan vertellen hoe het allemaal was gister, maar dat weten jullie al, want jullie waren er bij.
Maar! Ik wil wel een ding kwijt. Ik vind dit echt een gave groep mensen. Mensen wat zeg ik nu, ik bedoel natuurlijk vrienden! Niets moet en alles mag. Men zal je niet snel raar vinden en iedereen is welkom. We zijn best hecht en hebben zeer open gesprekken maar dat belemmert het niet om nieuwe mensen in de groep op te nemen. Behalve dan als het iets té open voor ze is maar dat heb ik nog niet mee gemaakt.

Ik was gister extreem tevreden en nu eigenlijk nogsteeds. Ik geniet van mijn vakantie en de kleine dingen om me heen. Het liefst heb ik gewoon helemaal geen afspraken en zie ik wel wat er op me afkomt.
Ik moet ik vandaag twee keer repeteren met een band voor de opendag van Rootz muziekschool. Heel leuk eigenlijk maar ik moest nu wel optijd daar zijn, vier uur, en gezien het vannacht een beetje laat geworden was had ik daar wel moeite mee. Verder speelt me zusje ook in die band en die is moeilijk chago. Als ik iets zeg wordt ze gelijk boos, we hadden op weg naar de muziekschool ruzie/een menings verschil. Ik had toen echt de neiging om terug naar huis te gaan. Maar ik vond het spelen te leuk om het door haar te laten vergallen.
We moeten zo weer, om half acht. Aan de enekant heb ik wel zin, aan de andere kant niet. Ik vind het wel mooi geweest ik wil tijd voor mezelf en heb ik geen zin om naast een zuchtende en steunende Franka te staan zoals daarnet. Ik vind het alleen toch ergens te leuk om niet te gaan, bovendien moet ik wel want morgen is de opendag al!
Ik moet me er even bij neerleggen wat de stomme dingen betreft en alleen naar de leuke kijken. En dat moet eigenlijk wel lukken met me extreem vrolijke hoofd!

Als jullie de foto's willen hebben van gister moet je er even op msn om vragen. Ze staan ook op de hyves van Toni en komen denk ook vandaag of morgen op mijn hyves te staan.

Schokkend nieuws

Dit vraagt uiteraard om wat nadere uitleg.

Het is heel makkelijk, ik heb eens opgezocht wat onze namen nu eigenlijk betekenen en daar een tekening van gemaakt.

Mike staat bovenaan want zijn naam betekent hij die als God is, verder heet hij Kevin wat geliefde betekent.

Niels staat daar onder omdat zijn naam overwinnende mens betekent

Ruben betekent zie een zoon maar veel belangrijker is zijn naam Theodorus wat geschenk van God betekent.

Verder maakt Timo Mike trots omdat zijn naam maakt God trots betekent.

Ellen is gewijd aan Mike want Elisabeth betekent gewijd aan God. Verder aanbidden Timo en Ruben mij want Petronella betekent STEEN!

Jasper beschermt Ruben omdat hij Schatbewaarder is. Omdat natuurlijk niets belangrijker is dan een geschenk van God, bewaakt hij Ruben dus maar.

Nadia betekent hoop, Jasper krijgt hoop als Ruben dood is, daarom maakt Nadia Ruben koud.

Emma betekent groot/alles omvattend/geweldig vandaar dat wij allemaal in haar zitten.

Sergio betekent diener vandaar dat hij voor ons kookt.

P.s. het is grappig bedoeld en ik wil niemand dood/verdrietig hebben. Voor commentaar, laat een reactie achter!

Eerste foto!

Ik kon het toch niet laten nog even snel een blog te posten, hoewel snel. Ik neem er uitgebreid de tijd voor. Mike zit hier naast me wow te spelen en ik zit beetje te msnen en dit te schijven.

Dit hiernaast is de eerste foto die ik met mijn nieuwe eigen =D camera gemaakt heb en heb geupload. In mijn vorige blog schreef ik dat ik me zorgen maakte om een bepaalt geluidje en in de blog daarvoor had ik het over dat ik te snel bang ben. Daar is dit weer een goed voorbeeld van. Het is niet erg als die gebreken vertoont want dan kan ik hem gewoon terug sturen naar bol.com. Niet dat die gebreken vertoont, het geluidje hoort gewoon, nu moet ik dat alleen zelf nog even geloven. En al hoort het niet dan kom ik daar wel een keer achter en is het vast wel te fixen.

Ja, het houdt me goed bezig, de afgelopen dagen, de angst.

Ik wil alleen maar...

Zoals je kunt zien heb ik een heel lelijk dingetje daar in dat rechter boven hoekje geplempt. Dat ding telt af tot we op vakantie gaan naar Noordwijk. Ik heb dat daar neergezet omdat Jasper zei of vroeg hoeveel dagen het nu precies was. Nou hier kun je het zelfs op de minuut nauwkeurig zien!

Vandaag kwam mijn camera binnen =D Eindelijk. Alleen ik ging we wel gelijk zorgen maken over het geluid wat die maakt als je een foto neemt. Het lijkt net of er iets aanloopt. Maar ergens klinkt het ook weer normaal. De oplossing heeft zich al snel aangedaan toen mijn moeder thuis kwam. "Dan ga je van het weekend of vrijdag met Han(mijn vader) naar Talens op de markt en dan vraag je of het normaal is." Talens is een winkel gespecialiseerd in camera's.

Nou verder nog iets te zeggen? Owja! Het is 19.22 en ik ben misselijk omdat ik moet eten maar er is nog geen eten! Nou het is er wel maar we gaan het nog niet op eten. Moet wachten tot me vader thuis is. Beter schiet die even op en moet die niet helemaal uit Ede komen.
Hoor ik hem daar? Nee, die stem is niet laag genoeg, het is mijn moeder. Mijn vader zou 10 minuten geleden thuis zijn.

Bij deze blog geen foto's vandaag. Ik wil alleen maar ETEN!

Vergeten

Omdat ik me ernstig verveel ga ik maar een blog schrijven. Eerst wilde ik, op aanraden van Mike, een foto gaan bewerken maar daar komt niets van omdat ik weinig te bewerken heb. Ik ging zoeken tussen recente foto's en vond er wel een paar die ik vergeten was. Foto's van de schaduw van vergeet-mijn-nietjes. Heel toepasselijk dat ik juist die vergeten was. Aan deze foto's valt vast wel iets leuks te veranderen, maar ik weet niet wat, bovendien hou ik foto's vaak het liefst zoals ik ze genomen heb.
Me hoofd zit zo vol met onzinnige dingen waar ik me druk om maak dat ik gewoon niets presteer. Zo maak ik me zorgen over de bezorging van mijn camera, die komt met TNT post. De vraag is natuurlijk wanneer en of er dan wel iemand thuis is. En ik maak me beetje druk om de mexicaansegriep, bang dat mensen waar ik om geef het krijgen. Zogevaarlijk is die niet, maar toch ben ik bang. Dat ben ik ook als mensen de normale griep hebben.
Je hoort het al, ik ben snel bang of onrustig door iets of iemand. Andere mensen kunnen me namelijk ook erg op de zenuwen werken, dan wordt ik kriegel van ze of boos op ze zonder dat er echt een rede voor is.
Ik ga met Emma naar Parijs, eindelijk voor het eerst in me leven ga ik naar Parijs! En zin dat ik er in heb, alleen ja hoor komt die al, ik vind het eng. En waarom? Geen idee, waarschijnlijk het onbekende, het opreis gaan zonder ouders of Mike en natuurlijk het ver van huis zijn, ik kan niet zomaar naar huis gaan als ik heimwee heb. Wacht dat kan nooit dus ik moet niet zeuren!
Dat soort dingen moet ik eigenlijk eens af gaan leren. Het maakt mijn leven alleen maar lastig en ik win er niets mee. Bang voor later, voor dingen die gaan komen. Ik durf dingen niet omdat ik bang ben dat het mis gaat.
Vaak vergeet ik ook, zoals nu, van het moment te genieten, het feit dat ik even alleen op me kamer zit na drie dagen. Dat ik gewoon even kan doen waar ik zin in heb. Op dat soort momenten weet ik dan niet meer wat ik moet doen omdat ik met me hoofd al weer bij morgen zit. En dan denk ik morgen even: "waarom heb ik gisteravond dit of dat niet gedaan?"
Ja daar heeft het klein orkest een zeer goed nummer over: Later is allang begonnen.
Ik luister het nu, en ben al weer een beetje terug bij het moment bij nu, maar niet helemaal. Ik denk aan morgen, aan een dag waar op ik waarschijnlijk alleen maar zit te wachten, wachten op iets om te doen, terwijl ik zelf iets kan bedenken om te doen.
Vanaf ga ik nu proberen om niet mee zo snel bang te zijn, niet steeds te piekeren over onbelangrijke dingen en niet steeds te wachten tot er iets komt om te doen maar gewoon zelf iets opzoeken.

IJsjes

Even een blog voorlopig zonder foto's. Dat is niet omdat ik geen foto's meer gemaakt heb, maar omdat ik nu geen foto bij de hand heb om te uploaden. Ik ben nu bij Emma aan het logeren en ze is even douchen. Dus ik dacht, kom laat ik eens een blog schrijven. De foto's zal ik er later tussen plakken.
De vraag is nu alleen: "waar zal ik over schrijven?" Ik kan schrijven over de laatste foto's die ik gemaakt heb en die dan later uploaden maar ik kan ook over iets heel anders vertellen.
Over ijsjes! Gister hebben Emma en ik net op tijd een ijsje gehaald, de winkel was al bijna dicht. Het is een beetje een traditie geworden dat we een ijsje halen als we af hebben gesproken. We moeten ook altijd heel lang nadenken over welk ijsje we zullen nemen. Onder het motto: "waar je je wel niet allemaal druk om kunt maken in deze wereld".
Maar waarom over ijsjes? Dat is heel makkelijk! IJsjes zijn lekker, punt uit geen discussie mogelijk!
Dus ja dan komen we toch weer bij die foto's uit, ik weet niet meer goed wat ik nou op de foto heb gezet. Oja! Ik ging met mijn moeder mee naar haar boetseer groepje, kleiclub dus. Dat doet ze elke dinsdagavond, dus ook deze week.
Ze heeft daar een vrouw van klei gemaakt, zwart bakkende klei. Nu is ze nog bruin omdat ze nog neit gebakken is. Wel heeft me moeder haar al geverft, een paar witten strepen in de plooien van haar jurk en haar haar elastiekje is ook wit. Heel mooi, ik had stiekem niet verwacht dat mijn moeder instaat was tot het maken van dat beeld. Ik heb het beeldje naast een boom gezet, wat leuke effecten gaf. Het leek net of er een gewonen vrouw naast een gigantische boom stond. Zo'n grote boom in het tropisch regenwoud. Ik heb foto's uit verschillende hoeken genomen, op een paar foto's staat ze op zo'n manier dat het er uitziet als of ze op de uitkijk staat.
Ik zat dus lekker foto's te maken buiten, had haar mee naar buiten genomen, was er ook nog een andere vrouw die het wel leuk vond als ik haar beelden ook op de foto zou zetten. Dat heb ik dus gedaan, leek me wel grappig. Ook al mag ik het niet eng vinden ik vond het wel heel eng. Ik was heel bang dat ze de foto's niet mooi vond of dat ik iets om zou stoten. Uit eindelijk was het de wind die een beeld om liet vallen! Dat was echt vervelend, ik dacht ja shit, het is mijn schuld ik zei dat ik ze wel op de foto wilde zetten. Gelukkig vond die mevrouw het niet zo erg volgens mij, er was ook een deel afgebroken wat helemaal neit opviel. Randje blauw er over en je ziet er niets van. Ik moet nu alleen nog de foto's naar haar mailen of op cd bij haar afgeven.

Zo dat was wel weer even genoeg, bovendien is Emma klaar met douchen.

Paddo

Dit is een tekening waar ik de afgelopen weken mee bezig ben geweest. Niet de hele tijd hoor, maar zo af en toe een stukje. De laatste dagen heb ik er wel meer aan gewerkt dan daarvoor, daarom is die ook sneller af dan ik had verwacht.
Ik heb deze tekening gemaakt door eerst een schets te maken, gewoon op een a4tje met potlood. Ik wist niet wat ik moest tekenen dus ik tekende de peaceketting van Mike, het hangertje dan. En ja weet niet wat ik verder dacht maar er verscheen een paddestoelhuisje om het hangertje heen, het hangertje werd het raampje. De bomen er naast en toen besloot ik er een planeetje van te maken. Boompjes en een paddestoelflat. Voor de rest was de planeet toen nog erg saai, dus werd het een appel. Bij een appel denk ik aan rubsen dus hopsekide, een rubs we op, weg erbij en klaar!
Toen heb ik de tekening thuis ingescand en toen met corel 3 de tekening ingekleurd, met jawel, digitale waterverf.
En dit is dus het resultaat, hopelijk vinden jullie hem net zo gaaf als ik!

Trap

Nu moet ik er alleen nog wel een verhaaltje bij schrijven ik ga me er niet weer vanaf maken met een citaat van de dag.
Ik was dus aan het leren in de tuin, dat moet wel eens gebeuren als je eindexamen aan het doen bent. Nu ben ook ik niet een grote fan van leren dus zocht ik een uitvlucht naar iets anders. Al vrij snel kwam ik op het idee om de verroeste oude trap in de achtertuin op de foto te zetten. Dat was nog een kunst apart wat voor de trap ligt een hele berg met puin uit het huis van de verbouwing, dus daar moest ik een beetje opklimmen. En maar op de gok foto's maken want hij heeft geen liveview. Uiteindelijk zaten er wel een paar mooie tussen. De best heb ik er uit gehaald en ging ik voor de grap bewerken. Met de eerste en tweede foto als resultaat, de middelste is het origineel.
En toen moest ik weer gaan leren, wat ik overleeft heb =D

Limonade

Mike: "Wil je de zoete of de minder zoete?"
Ellen: "De minder zoete, ik hou van zoet maar jij houdt meer van zoet dan ik van zoet hou."

Gister

Want morgen is morgen gewoon vandaag.

Vakantie

Zo, dat is al weer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog achterliet. Het is vakantie en ik ben ook een paar dagen weg geweest, naar Brabant. Daar ging ik samen met Mike, zijn ouders, Sam en Toni naar toe, we hadden daar een huisje bij landal Duc du Brabant. We spraken het meestal uit als Landal Duck, van Donald Duck dat heb je goed gezien.

Ik heb daar een aantal foto's gemaakt. De mooiste zal ik hier uploaden zodat jullie ze ook kunnen zien. Voor het mooie moet je er even op klikken om ze in het groot bekijken, dan komen ze een stuk beter uit de verf.Op de eerste foto zijn Mike, Toni en Ron te zien terwijl we opzoek zijn naar een cache. Deze cache lag in het bos en omdat het al donker begon te worden moesten we wat opschieten. Toch heb ik tijdens deze wandeling een paar leuke foto's kunnen maken.De tweede foto die je hier ziet vind ik zelf de mooiste, uitvergroot bekijken is een aanrader dan zie je meer details. Het koste wat moeite om deze foto te maken omdat het al aan het schemeren was. De foto moest niet te veel belicht zijn maar ook weer niet te weinig omdat er dat weer niets op te zien is. Met de foto aan de linker kant had ik het probleem dat de lucht al snel veel te licht werd. Deze foto is wat eerder op de avond genomen. De foto rechts had ook weer last van overbelichting of onder belichting. Uiteindelijk is het wel een soort van gelukt, alleen niet helemaal scherp maar och dat vind ik niet zo erg.
Op de vijfde foto zijn kippetjes te zien. Een moeder kip met twaalf kleintjes. Ze kwamen zo ongeveer elke ochtend en middag bij ons bedelen om eten. Wat ze van ons kregen, in ruil daarvoor moesten ze wel heel vaak op de foto. Kippen blijken geen natuurlijke fotomodelen te zijn, maar toch hebben we een hoop leuke foto's kunnen maken. Ik was zeker niet de enige die ze op de foto heeft gezet, haha. De foto is misschien wat donker maar als die lichter zou worden zou de zonnestraal op de boom en op kuikentjes niet meer te zien zijn.
De laatste foto is weer gemaakt tijdens de wandeling. Er zat een rups op een hekje. En niet zomaar een rups. Het was een vrij grote, zeer groene rups. Ik had hem (even aannemen dat het een mannetje was) op de grond laten vallen, met wat moeite heb ik hem toen weer op het hekje geplaatst. Ik liet dat arme ventje iedere keer weer op de grond vallen. Nu moet ik zeggen dat hij ook niet echt meewerkte, echt een puberaal rupsje. En jawel, daarna heb ik er pas een foto van gemaakt. Ik heb hem dus niet van het hekje geduwd met de camera. Nee ik heb netjes ingezoomd zonder het beestje te raken. Het is net alsof het beestje op de zijkant van een paal zit, hij zit echter gewoon op de bovenkant zo'n 1.20 meter boven de grond. Ik hoop dat hij geen hoogtevrees heeft en niet te erg geschrokken is.

Dieren

Toni weet niet waar hij moet eten maar daar gaat deze blog niet over. Toni: "En Ellen denkt dat alle vrouwen dat hebben." Dan is de vraag die je nu stelt natuurlijk, "Wat doen alle vrouwen?" Door vragen over iets waar toch geen antwoord op komt omdat de gene aan wie de vraag gesteld wordt het antwoord nog niet weet.

Maar daar gaat deze blog helemaal niet over. Deze blog gaat over dieren. Over een kat en een kraai. Ze hebben niets met elkaar te maken. Nou misschien toch een beetje, ik heb van beide dieren een foto gemaakt.

Ik heb een foto van de kat gemaakt omdat deze even zijn bek een stukje open deed en van de kraai heb ik er een gemaakt omdat die zo dichtbij zat. Zo kon ik hem goed op de foto krijgen.

De laatste foto vraagt wat uitleg denk ik. Het zijn Ruben Mike en Thomas die aan het vechten zijn, echt een stelletje beesten. Als ze de kans ze de kans zouden hebben zouden ze niets van elkaar heel laten. Het woord vredelievend kennen ze niet. Haatdragent komt daarvoor in de plaats.

Stiekem zijn het gewoon vrienden, echter als ze dit lezen dan is het, "Ow echt niet! Dood moeten ze, dood!" Echt een stelletje mannetjes.

Kaas

Dit filmpje heb ik gemaakt naar aanleiding van twee foto's die ik van Rienk had gemaakt. Dat is de vriend van me tante. Ik had eerst twee foto's heel snel achter elkaar gemaakt. Toen ik die terug keek dacht ik:"Hé, maar dat is leuk, daar ga ik een filmpje van maken!" En zo geschieden.
De reden dat dit filmpje "Kaas" heet is de volgende:
Als er een foto van Rienk wordt gemaakt doet hij zijn mond open, zijn ogen apart en zegt dan kaas!.
Soms ook "Maaslander" en "Emmentaler".
Ik kan er veel en ik kan er weinig over vertellen, kijk maar gewoon het filmpje.
Daar wordt je ook niet wijzer van!

Hebbes!

Kijk goed naar dit plaatje. Kijk nog eens, zie je iets opmerkelijks? Ik wel. Het is een politiebureau, het politiebureau in Berkel en Rodenrijs. En wat hangt daar achter het raam? Weer een op gerold! Hebben ze een wietplantage op het bureau opgerold? Het zal wel niet ook al lijkt het er verdacht veel op.
De poster hing er al heel lang, iedere keer als we er langs komen denk ik: "Oja, daar wil ik nog een foto van hebben!" En nu eindelijk, het is gelukt en dat deel ik graag met jullie.

Vandaag ben ik gaan fietsen. Ik verveelde me en ik zou bij Mike langs gaan. Alleen hij was het vergeten, nou dan zoek ik hem wel even op bij de Albert Hein! Maar voor ik daar aankwam heb ik eerst een heel stuk gefietst. Via het kanaal(vliet) naar het park achter Mikes huis toen naar Mikes huis en toen via school naar de Albert Hein. Daar trof ik Mike en Ruben al etent op een bankje aan. Lekker zitten kletsen, eten en drinken. Daarna gingen we terug naar school en naar huis. Ruben naar zijn huis en wij naar Mikes huis. 's Avonds ben ik weer naar huis gegaan, totaal heb ik jawel 23,22 km gefietst!
De tweede foto op deze blog is de straat van Mike. Ik sta hier aan het einde nummer 122, het begin kan je bijna niet zien. De derde foto is voor de verandering weer eens uit mijn slaapkamer raam gemaakt, nog geen half uur geleden. De lucht weer heel snel donker, deels omdat het langzaamaan een beetje nacht wordt, maar ook omdat de wolken zwart werden van de onweer. Ik dacht dat het moeilijk hard ging onweren, het valt tot nu toe echter heel erg mee. Afentoe een bliksem, die ik vanaf mijn zitplaats heel goed kan zien.
Hopelijk is het morgen weer net zulk lekker weer als vandaag!

Stadje

Eigenlijk, eigenlijk heb ik niet zo veel te vertellen over de volgende foto's. Zit geen verhaal achter en er hoort ook geen verhaal bij. Ik verveelde me en ik ging naar buiten om foto's te maken. Toen ik de eerste foto ging maken was het wat koud, dus me handen voelde snel niet mee zo fijn en ben ik weer naar binnen gegaan. Wat ik leuk vind aan deze foto is dat die van laag bij de grond genomen is en een beetje omhoog. De auto op de voorgrond is hier door uit gerekt. Kwam ik pas achter toen ik de foto op de pc zag maar dat maakt het niet minder leuk!
De tweede foto is ook gemaakt toen ik met Sergio de stad in ging. Er zijn van die dag nog twee foto's die zul je in me volgende blog vinden. Het zijn twee dieren, ik vind het leuk om daar los iets over te schrijven. Deze tweede foto is gemaakt op de Voldersgracht. Voor het Vermeer centrum, de plaats waar mijn basisschool gestaan heeft. Die hebben ze het jaar nadat ik er af was plat gegooit. En ik kan je vertellen, voor mij voelt dat best leuk, vond het daar nou niet echt heel plezierig.
Ik ben echt moeilijk moe en ik snap werkelijk niet waarom. Ik zou denken dat het komt door te weinig slaap, maar ik slaap niet minder dan normaal. Misschien hakt het er nu pas in? Ik span ook al bijna de hele week onbewust de spieren in me rug/nek aan, stress? Gelukkig nog maar één dan naar school en dan zes dagen weekend. Woensdag wel een herkansing (als ik zin heb) maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg.

Weekend for the win!

Er was eens...

...een bankje. Dit bankje staat op een pleintje waar ik vroeger altijd buiten speelde. Alleen stond toen dit bankje er nog niet en was de klimop tegen dat huis niet zo extreem. Dat is ook iets van de laatste jaren. Ik heb juist van deze muur en bankje een foto gemaakt omdat dit het enige stukje is wat nog een beetje lijkt op het pleintje waar ik op speelde. De bomen zijn vernieuwd, de straat is anders, er staat een prullenbak en een lantaarnpaal. Nu kunnen we nooit meer het boespel spelen. Haha, dat is een spel dat iedereen zich in de bosjes moet verstoppen. Een iemand gaat dan zoeken, maar de andere in de bosjes mogen te voorschijn komen en de zoeker laten schrikken. Er kan niemand winnen, het is gewoon melig. Vroeger was er ook een lantaarnpaal, die deed het nooit. Opeens deed hij het een keer, we baalde, gelukkig was die weer snel stuk.
Ik heb pas een boek gelezen wat ik al eens eerder had gelezen. De veer en de roos van Josefine Ottesen. Het is een kinderboek uit Denemarken. Het gaat over twee landen, het vogelland en het mooie land. Deze landen zijn van elkaar gescheiden door een stinkend moeras. De landen zijn ook niet meer in contact met elkaar. Het mooie land weet zelfs niet meer dat het vogelland echt bestaat, ze kennen het alleen maar van sprookjes. De koning van het mooie land is de hoofdpersoon. Hij gaat op een dag naar het moeras omdat hij er bijna zeker van is dat het vogelland bestaat. Daar ontmoet hij Ea een meisje uit het Vogelland de dochter van de pauwenkoningin. Ze verteld dat er een voorspelling in het kasteel van het mooie land ligt. Deze voorspelling geeft aan hoe het moeras kan verdwijnen. Er is nog maar beperkte tijd dus er is haast bij. Want het is bijna te laat, wanneer het te laat is zal het Vogelland ten onder gaan.
Ik heb geen zin om de rest en het einde te verklappen. Als je het wel wilt weten moet je maar even "Hoi =D mag ik je boek lenen?" tegen me zeggen en dan mag je dus mijn expemplaar lenen.
Al staat het vol met stijl- en taalfouten het is zeker de moeite om te lezen!

Fasinerend

De laatste weken is het eindelijk lekker weer. Daarom ga ik vaak met Mike, Thomas en Ruben naar het park en de Albert Hein.
Nu is het geval dat de eenden steeds weer de aandacht weten op te eisen. Hoewel de meerkoeten er ook een houtje van kunnen.
De eerste foto die je ziet is gemaakt in het park. Daar liep een eend rond met een blauwe snavel, de meest linkse eend op de foto. Maar dit was niet het meest geniale van deze dag. Op de achter grond zie je een meerkoet. Nu is het geval met die beetje dat hij de eenden aanvalt. Hij gaat dan met zijn kop heel dicht over de grond heel hard achter een eend aan rennen. Ik heb ik me leven nog nooit zoiets debiels gezien.
Ook op het plein voor onze school lopen wel eens eenden rond. Waaronder dit paartje. Een manke vrouwelijke eend en een mannetje. Hier is niets geks mee aan de hand. Ze chillen hem een beetje op het schoolplein en eten de "restjes" brood op.
Vandaag en daar heb ik helaas geen foto van. Zijn we naar de AH geweest, waarna we op een bankje aan een vijver ging zitten. Hier lopen altijd een hele boel eenden rond. Bruine, Groene, Witte en gemengde, maar ook weer meerkoeten. De laatste uit dit rijtje hebben zich aardig koest gehouden vandaag. Waar ik wel even een opmerking over wil plaatsen is een bepaalde mannetjes eend. Jonge wat was die aan het vechten. Beetje achter de vrouwtjes aan rennen en ze nog bijten ook. Dat is toch geen versiertruc meer! Zijn er twee eenden aan het vechten komt er een derde aan. Dus wij denken: "O, die komt dat vrouwtje natuurlijk redden!" Maar nee hoor, die begon net zo hard mee te doen. Het leek wel een ware verkrachting, behalve dan dat de paring even geen tijd had. Het vrouwtje wist uiteindelijk te ontsnappen. Ja, de veren hebben we wel zien vliegen.

P.s. Eenden eten tegenwoordig ook pepsels uit je hand, wel te verstaan een heel stokje en nog meer.

Toerist

Het is weer zo ver, ik ben een paar keer buiten geweest om foto's te maken. Ze zijn scherp maar echt speciaal vind ik ze niet. Zeker de foto's van deze blog, ik vind het maar standaard toeristen foto's.
Deze foto's zijn gemaakt bij het prinsenhof. Samen met Sergio was ik een middag de stad in te gaan om foto's te maken. Het is toch anders als je met iemand anders samen gaat. Ik vond het leuk om samen met iemand anders te gaan. Maar op de een of andere manier vind ik het denk fijner om alleen te gaan. Het maakt niet uit wie het is, ik voel me eenmaal snel op mijn vingers gekeken. Daardoor neem ik minder de tijd voor het maken van een foto.
Van de tweede foto vind ik het een beetje jammer dat er een prullebak opstaat en van de eerste foto vind ik het jammer dat er borden van de ingang van het Prinsenhof op staan. Ik wil altijd alles op de een of andere manier "puur" vast leggen. Zonder mensen, zonder auto's en zonder reclame. Ook om die reden vind ik de derde foto in dit rijtje de beste. Ook vind ik dit de beste omdat deze weer een min of meer gaar perspectief heeft, niet zo allerdaags. Door de schaduw op de voorgrond valt de kerk, die verder weg staat, meer op. Ook vind ik deze foto leuk omdat je ingesloten wordt. Aan drie kanten van de foto zijn gebouwen te zien, alleen aan de bovenkant is de foto open, de lucht.
Het was deze dag lekker weer, wat er voor zorgden dat de lucht op de foto's blauw is. Dat geeft toch altijd een veel vrolijkere uitstraling. Vrolijkheid is belangrijk en als ik foto's terug kijk vind ik het leuk als ze een vrolijk gevoel bij me achter laten. Natuurlijk leent niet elke foto zich voor een blauwe lucht, ik weet echter zeker dat deze foto's met een grijze lucht nog veel meer op een standaard vakantiefoto hadden geleken.