Een test voor Tim, die als eerste officieel volger van mij is geworden. En even wil weten of hij nu een mail krijgt als ik wat plaats.
=D
zaterdag 19 februari 2011
vrijdag 18 februari 2011
Clown 2.0
 |
| Een bewerkte foto van een clownspop op mijn kamer |
Eigenlijk wilde ik deze foto vorige week al uploaden, Echter was het internet het daar niet geheel mee eens. Het uploaden duurde eeuwen en toen die vond dat die klaar was, bleek er nog niets te zien te zijn. Op school is voortreffelijk internet dus daarom besloot ik hem hier maar even te uploaden, met succes zo te zien.
Ondertussen ben ik al weer thuis en moet ik ook al weer bijna weg. Mijn oma is jarig en daar gaan we eten. Gelukkig woont mijn oma om de hoek en hoef ik niet in de auto te zitten. De overigens nieuwe auto, die er beter uit bleek te zien dan ik had gedacht. Ik had verwacht dat die veel lichter blauw zou zijn en er goedkoop uit zou zien, niet dat mij dat boeit maar goed. Het is dan wel geen rolls royce phantom, maar hij ziet er voor zijn formaat best stoer uit, een volkswagen golf. Dat was even een historisch momentje, ik praat namelijk bijna nooit over auto's op deze manier. Meestal alleen maar dat ik ze niet leuk vind, omdat ze vervuilen, stinken, dat er te veel van zijn, dat ze te hard rijden en dat ze mensen platrijden.
Meestal probeer ik een conclusie te trekken aan het einde van mijn blog. Echter leent het bovenstaande stuk zich daar absoluut niet voor. Daarom zou ik willen zeggen dat ik ondertussen alweer terug ben van de verjaardag van mijn oma, en dat het weer een zeer verhelderende avond was.
zaterdag 12 februari 2011
Vrouwen en Mannen
Het is al weer de hoogste tijd dat ik hier weer iets ga schrijven. Het is dus niet zo dat ik de handdoek al in de ring gegooid heb, ik wil heel graag regelmatig blogs schrijven. Misschien moet ik alleen niet het doel voor mezelf stellen dat ik elke dag of elke twee dagen iets moet schrijven. Ik zou iedere keer als ik me verveelde een onderwerp bedenken om over te schrijven. Ondertussen hebben al heel wat onderwerpen in mijn hoofd de revue gepasseerd maar geen een krijgt het voor elkaar om het ook daadwerkelijk tot mijn blog te maken.
Ik studeer dus technische natuurkunde, het percentage vrouwen ligt daar niet boven de 5%, als het de 5% al haalt is het veel. Ik wil het dus even over vrouwen hebben. Over een fenomeen wat bij vrouwen toch net wat vaker(lees: heel veel vaker) lijkt op te treden dan bij mannen.
Namelijk het fenomeen dat vrouwen altijd heel snel een mening over andere hebben en daarin ook vaak maar twee uiterste hebben. Of ze vinden iemand aardig of ze vinden iemand maar raar.
De conclusie of ze iemand mogen is altijd vrij snel gemaakt. En het maakt daar niet bij uit of het om een man of een vrouw gaat, die ze beoordelen. De beslissing wordt ook vaak alleen op het uiterlijk genomen en een beetje door de eigenschappen die ze van de te beoordelen persoon al weten.
In welke mate dit verhaal voor mannen geldt weet ik niet. Het is mij in ieder geval nog nooit op gevallen, en ik bevind mij toch wel in een omgeving met aanzienlijk meer jongens dan meisjes. Ik denk dat mannen zich hier veel minder mee bezig houden, die "hebben wel iets beters te doen" dan zich bezig te houden met mening vormen over andere mensen. Ze vinden het, over het algemeen, een stuk minder boeiend wat andere van hen vinden, ze doen gewoon wat ze zelf prettig vinden.
Vrouwen roddelen veel meer dan mannen, en dat is dan waarschijnlijk ook de reden dat het bovenstaande fenomeen me is opgevallen. Het blijkt, uit mijn ervaringen, dat vrouwen over het algemeen meestal roddelen over personen die ze niet zo mogen of raar vinden.
Dat is ook gelijk de aanleiding dat ik deze conclusie getrokken heb. Ik zat met een meisje te praten en zij begon toen haar mening te geven over een meisje wat ze net had ontmoet. Ze vertelde me dat ze haar maar raar vond om diverse, niet nader te noemen, redenen. En dit gebeurde in de periode hierna nog veel vaker.
Hoe het met het bijstellen van deze eerste mening zit weet ik niet goed. Daar heb ik eigenlijk nog niet opgelet, misschien moet ik dat de komende tijd maar eens gaan doen. Hoewel het natuurlijk niet iets is wat je binnen een week weet. Want ik heb wel het idee dat het best een poosje kan duren voor een vrouw zo'n mening weer aanpast.
Ik vind het jammer dat dit zo gebeurd, waarom moeten we nou zo snel een mening over iemand hebben. Ja, je kunt het ook eerste indruk noemen. Maar waarom gaat dit zo ver, waarom kijken we niet wat langer naar nieuwelingen voor we een mening over ze vormen. Op het moment dat je ze voor het eerst ziet, weet je nog helemaal niets van ze. Je ziet dan alleen hun uiterlijk, terwijl als je even wacht dan zie je ook een stukje van hun binnenkant. Het lijkt me makkelijker iets langer te wachten met het vormen van een mening over iemand, dan je mening na der hand aanpassen. Ik zeg dus niet dat dit laatste niet kan, ik denk alleen dat die optie langer duurt.
Misschien vond je het een vaag verhaal, misschien snapte je er zelfs helemaal niets van, en misschien herkende je dit verhaal. In dat laatste geval denk ik dat je vrouw bent. Eigenlijk ben ik heel benieuwd wat mannen van dit verhaal vinden en ook ben ik benieuwd of ik het bij het juiste eind heb als ik de conclusie trek dat mannen niet aan dit fenomeen doen. Het zou natuurlijk ook zomaar kunnen dat ze er wel aan doen maar het hier gewoon niet met andere mensen over hebben.
Ik studeer dus technische natuurkunde, het percentage vrouwen ligt daar niet boven de 5%, als het de 5% al haalt is het veel. Ik wil het dus even over vrouwen hebben. Over een fenomeen wat bij vrouwen toch net wat vaker(lees: heel veel vaker) lijkt op te treden dan bij mannen.
Namelijk het fenomeen dat vrouwen altijd heel snel een mening over andere hebben en daarin ook vaak maar twee uiterste hebben. Of ze vinden iemand aardig of ze vinden iemand maar raar.
De conclusie of ze iemand mogen is altijd vrij snel gemaakt. En het maakt daar niet bij uit of het om een man of een vrouw gaat, die ze beoordelen. De beslissing wordt ook vaak alleen op het uiterlijk genomen en een beetje door de eigenschappen die ze van de te beoordelen persoon al weten.
In welke mate dit verhaal voor mannen geldt weet ik niet. Het is mij in ieder geval nog nooit op gevallen, en ik bevind mij toch wel in een omgeving met aanzienlijk meer jongens dan meisjes. Ik denk dat mannen zich hier veel minder mee bezig houden, die "hebben wel iets beters te doen" dan zich bezig te houden met mening vormen over andere mensen. Ze vinden het, over het algemeen, een stuk minder boeiend wat andere van hen vinden, ze doen gewoon wat ze zelf prettig vinden.
Vrouwen roddelen veel meer dan mannen, en dat is dan waarschijnlijk ook de reden dat het bovenstaande fenomeen me is opgevallen. Het blijkt, uit mijn ervaringen, dat vrouwen over het algemeen meestal roddelen over personen die ze niet zo mogen of raar vinden.
Dat is ook gelijk de aanleiding dat ik deze conclusie getrokken heb. Ik zat met een meisje te praten en zij begon toen haar mening te geven over een meisje wat ze net had ontmoet. Ze vertelde me dat ze haar maar raar vond om diverse, niet nader te noemen, redenen. En dit gebeurde in de periode hierna nog veel vaker.
Hoe het met het bijstellen van deze eerste mening zit weet ik niet goed. Daar heb ik eigenlijk nog niet opgelet, misschien moet ik dat de komende tijd maar eens gaan doen. Hoewel het natuurlijk niet iets is wat je binnen een week weet. Want ik heb wel het idee dat het best een poosje kan duren voor een vrouw zo'n mening weer aanpast.
Ik vind het jammer dat dit zo gebeurd, waarom moeten we nou zo snel een mening over iemand hebben. Ja, je kunt het ook eerste indruk noemen. Maar waarom gaat dit zo ver, waarom kijken we niet wat langer naar nieuwelingen voor we een mening over ze vormen. Op het moment dat je ze voor het eerst ziet, weet je nog helemaal niets van ze. Je ziet dan alleen hun uiterlijk, terwijl als je even wacht dan zie je ook een stukje van hun binnenkant. Het lijkt me makkelijker iets langer te wachten met het vormen van een mening over iemand, dan je mening na der hand aanpassen. Ik zeg dus niet dat dit laatste niet kan, ik denk alleen dat die optie langer duurt.
Misschien vond je het een vaag verhaal, misschien snapte je er zelfs helemaal niets van, en misschien herkende je dit verhaal. In dat laatste geval denk ik dat je vrouw bent. Eigenlijk ben ik heel benieuwd wat mannen van dit verhaal vinden en ook ben ik benieuwd of ik het bij het juiste eind heb als ik de conclusie trek dat mannen niet aan dit fenomeen doen. Het zou natuurlijk ook zomaar kunnen dat ze er wel aan doen maar het hier gewoon niet met andere mensen over hebben.
woensdag 2 februari 2011
Vrijetijdsmanagement
De titel van deze blog geeft heel duidelijk weer waar dit verhaaltje over zal gaan. Namelijk vrijetijdsmanagement, daar heb ik namelijk een nog al opmerkelijke relatie mee. Het is namelijk zo dat ik zeeën aan tijd heb, zowel in het weekend als door de weeks. Want ja, mijn opleiding is nou niet echt zo van goh wat moet ik er veel tijd in steken. Ik doe acht weken lang niet veel en dan prop ik het leerwerk vervolgens allemaal in de week voor de tentamens, en dat levert best wel leuke cijfers op. Je begrijpt ook wel dat als ik het voornemen neem om "deze keer echt alles goed bij te houden elke week" Dit dus ook niet lukt, omdat de andere optie van acht weken niets doen veel aantrekkelijker klinkt.
Behalve school doe ik ook aan bestuur van de studievereniging van mijn opleiding. Ik ben hier secretaris, maar ook deze taak vraagt niet heel veel van me. Ik moet wel dingen doen maar die kunnen allemaal heel snel. Ook turn ik bij een studenten turnvereniging, genaamd d.s.t. Pegasus, dit doe ik twee avonden per week. Maar ik hou dus tijd over, op elke willekeurig moment dat ik thuis zit verveel ik me. Iets wat helemaal niet nodig is omdat ik heel veel dingen heb die ik wil doen.
Om maar even een lijstje te maken:
- lezen
- schrijven
- tekenen
- schilderen
- gitaar spelen
- dwarsfluit spelen
- fotograferen
Behalve die dingen zijn er ook nog de nuttige dingen die moeten gebeuren:
- kamer opruimen
- konijnenhok schoonmaken
- bed verschonen
- kleding in de was doen
Ook nu verveel ik mij weer, en heb dus keuze uit alle bovenstaande dingen. Natuurlijk heeft een bezigheid uit het bovenste lijstje de voorkeur, maar eigenlijk is het onderste lijstje belangrijker. Al deze dingen zijn stuk voor stuk eigenlijk op elk moment uitvoerbaar, het is niet zo dat ze lastig tot onuitvoerbaar zijn. Zoals onderstaand lijstje:
- Naar Londen gaan
- Nobel prijs voor de natuurkunde winnen
- Een eigen huis hebben
Maar toch lukt het me niet om het eerste lijstje uit te voeren. Ik heb het te druk met niets doen. Pas geleden heb ik verzonnen waarom ik het zo druk heb met niets. 's Ochtends wordt ik wakker als ik eigenlijk nog niet uit geslapen ben. Maar ik moet er dan toch uit want ik moet naar school. Op school aangekomen gebeurt er de hele dag niets, beetje lessen volgen die erg saai zijn. De stof is wel leuk maar niet erg uitdagend. Dan zijn de lessen voorbij en blijf ik op school hangen omdat ik nog geen zin heb om naar huis te fietsen. Als ik dan eenmaal thuis ben, heb ik geen zin om ook maar iets te doen, mijn hersenactiviteit is ongeveer nul dan namelijk. Puur door het niets doen op school, met als gevolg dat ik thuis dan ook weer niets doe. Rond zes uur heb ik dan soms ineens wel zin in een van de bovengenoemde activiteiten, maar deze kan ik dan niet uitvoeren omdat we zo gaan eten. En dan gaan we eten, soms is het gezellig, soms is het geestdodend en het duurt altijd te lang. Dus ik kom dan weer boven en heb ik weer nergens zin in omdat het eten lang duurde. En dan jawel, om elf uur 's avonds, heb ik ineens zin in van alles en wil ik het allemaal doen. Dan moet ik kiezen. Al snel kom ik dan uit op schrijven omdat, muziek maken niet kan omdat de koningin dan niet kan slapen en er te weinig tijd is om te schilderen, ik moet namelijk eigenlijk wel zo gaan slapen. Dus ik ga dan schrijven aan het bureau, en dan ga ik op een gegeven moment in mijn bed liggen, met laptop en schrijf spullen. En dan ben ik zo blij dat ik eindelijk wat te doen heb dat het laat wordt, denk aan een uur of half twee. En dan begint alles de volgende dag weer opnieuw.
Nu is het toch echt tijd geworden om wat nuttigs te gaan doen, namelijk het schoonmaken van het konijnenhok. Wat ik daarna ga doen weet ik nog niet, ik twijfel tussen dwarsfluiten en lezen. Want dat eerste heb ik al heel lang niet meer gedaan en het tweede is lekker makkelijk. Al vraag ik me nu al af hoe lang ik dat vol ga houden. Dat is namelijk ook nog een probleem van mij. Als ik ergens eenmaal mee begin is de kans vrij groot dat ik het na tien minuten al weer zat ben, spijtig.
Behalve school doe ik ook aan bestuur van de studievereniging van mijn opleiding. Ik ben hier secretaris, maar ook deze taak vraagt niet heel veel van me. Ik moet wel dingen doen maar die kunnen allemaal heel snel. Ook turn ik bij een studenten turnvereniging, genaamd d.s.t. Pegasus, dit doe ik twee avonden per week. Maar ik hou dus tijd over, op elke willekeurig moment dat ik thuis zit verveel ik me. Iets wat helemaal niet nodig is omdat ik heel veel dingen heb die ik wil doen.
Om maar even een lijstje te maken:
- lezen
- schrijven
- tekenen
- schilderen
- gitaar spelen
- dwarsfluit spelen
- fotograferen
Behalve die dingen zijn er ook nog de nuttige dingen die moeten gebeuren:
- kamer opruimen
- konijnenhok schoonmaken
- bed verschonen
- kleding in de was doen
Ook nu verveel ik mij weer, en heb dus keuze uit alle bovenstaande dingen. Natuurlijk heeft een bezigheid uit het bovenste lijstje de voorkeur, maar eigenlijk is het onderste lijstje belangrijker. Al deze dingen zijn stuk voor stuk eigenlijk op elk moment uitvoerbaar, het is niet zo dat ze lastig tot onuitvoerbaar zijn. Zoals onderstaand lijstje:
- Naar Londen gaan
- Nobel prijs voor de natuurkunde winnen
- Een eigen huis hebben
Maar toch lukt het me niet om het eerste lijstje uit te voeren. Ik heb het te druk met niets doen. Pas geleden heb ik verzonnen waarom ik het zo druk heb met niets. 's Ochtends wordt ik wakker als ik eigenlijk nog niet uit geslapen ben. Maar ik moet er dan toch uit want ik moet naar school. Op school aangekomen gebeurt er de hele dag niets, beetje lessen volgen die erg saai zijn. De stof is wel leuk maar niet erg uitdagend. Dan zijn de lessen voorbij en blijf ik op school hangen omdat ik nog geen zin heb om naar huis te fietsen. Als ik dan eenmaal thuis ben, heb ik geen zin om ook maar iets te doen, mijn hersenactiviteit is ongeveer nul dan namelijk. Puur door het niets doen op school, met als gevolg dat ik thuis dan ook weer niets doe. Rond zes uur heb ik dan soms ineens wel zin in een van de bovengenoemde activiteiten, maar deze kan ik dan niet uitvoeren omdat we zo gaan eten. En dan gaan we eten, soms is het gezellig, soms is het geestdodend en het duurt altijd te lang. Dus ik kom dan weer boven en heb ik weer nergens zin in omdat het eten lang duurde. En dan jawel, om elf uur 's avonds, heb ik ineens zin in van alles en wil ik het allemaal doen. Dan moet ik kiezen. Al snel kom ik dan uit op schrijven omdat, muziek maken niet kan omdat de koningin dan niet kan slapen en er te weinig tijd is om te schilderen, ik moet namelijk eigenlijk wel zo gaan slapen. Dus ik ga dan schrijven aan het bureau, en dan ga ik op een gegeven moment in mijn bed liggen, met laptop en schrijf spullen. En dan ben ik zo blij dat ik eindelijk wat te doen heb dat het laat wordt, denk aan een uur of half twee. En dan begint alles de volgende dag weer opnieuw.
Nu is het toch echt tijd geworden om wat nuttigs te gaan doen, namelijk het schoonmaken van het konijnenhok. Wat ik daarna ga doen weet ik nog niet, ik twijfel tussen dwarsfluiten en lezen. Want dat eerste heb ik al heel lang niet meer gedaan en het tweede is lekker makkelijk. Al vraag ik me nu al af hoe lang ik dat vol ga houden. Dat is namelijk ook nog een probleem van mij. Als ik ergens eenmaal mee begin is de kans vrij groot dat ik het na tien minuten al weer zat ben, spijtig.
dinsdag 1 februari 2011
Abonneren op:
Reacties (Atom)