Gezellig

Het is kerst, je weet wel, kerstboom, lampjes en kaarsjes. Maar er hoort nog meer bij. Gezellig met je familie door brengen, met de mensen waar je van houdt. Dat gezellig doen door samen te eten en beetje te praten, vind ik nog niet eens zo erg. Vind het wel leuk om zo af en toe meer contact te hebben met mijn familie en waarom dan niet met kerst als zij dat van me verwachten. Heb ik twee vliegen in een klap, zij blij ik blij. Maar dat tweede, mijn ouders vinden dat kerst is om tijd door te brengen met de mensen waar je van houdt. En dat is wat me frustreert, mensen waar ik van hou, dat zijn me familie(paps mams zusje), al zul je verder op in deze blog je misschien af vragen waarom ik hier familie geschreven heb, ik hou ook van mijn vrienden en van Mike. Maar die laatste twee zie ik niet met kerst. Ja, tweede kerstdag 's avonds.
Nu vind ik dat zelf niet zo erg, helemaal niet zelfs. Door de weeks zie ik ze ook niet en kerst is voor mij niet echt iets speciaals, die twee dagen 25 en 26 december, ik heb niets met Jezus en het geloof.
Het geen wat me frustreert is dat mijn ouders zeggen dat het voor je dierbare is, maar ondertussen zorgen ze er zelf voor dat ik daar niet bij kan zijn. Ze zeggen zelf van wel maar ik geloof het niet helemaal. De manier waarop alles gaat, komt het niet geloofwaardig over. "We dachten dat je eerste kerstdag 's avonds wel bij Mike zou eten." En dat kwam er dan heel vreemd uit. Het klonk alsof ze het niet goed vonden maar er maar wel mee instemde omdat ze misschien wel bang waren dat ik anders ging lopen vervelen.
Sowieso had ik er nog niet eens over na gedacht om bij Mike te gaan eten. Eerste kerstdag willen ouders, in mijn ogen, altijd alleen met het gezin eten, de kids mogen niet weg. Dat mijn ouders daar blijkbaar anders overdenken maakt nog niet dat ik hem ook daadwerkelijk peer, want daarvoor moeten er wel andere mogelijkheden zijn om te eten.
Het is nu tweede kerstdag en dan hoef ik eigenlijk helemaal niets, ik hoef niet thuis te eten en mag ergens anders heen gaan. Ik zou nu op mijn fiets kunnen stappen en ergens heen gaan. Thuis hoef ik niet te zijn, en eerlijk gezegd thuis wil ik ook eigenlijk niet zijn nu, dat straks.
Vanavond gaan we bij mijn oma eten, ik hoefde niet mee maar ik had er zin in toen ik terug kwam van vakantie dus ik ga ook mee. Toen ik thuis kwam was alles eigenlijk wel prima thuis, ja Franka was chago maar dat is ze eigenlijk altijd. De dag er na was het al weer eerste kerstdag en kwam mijn oma eten. Ik zat de hele dag beneden om mijn laptop opnieuw te installeren, dan hoefde Han niet helemaal naar boven te komen. Het was gezellig beneden, totdat jawel, Franka beneden kwam, die was weer chago. Waarom ze dat is geen idee, ja of wel maar ik vind dat ze overdrijft.
Toen mijn oma er was zat ze ook de hele tijd boven. Op een gegeven moment kwam ze naar beneden, mijn moeder zij drie zinnen en toen liep ze boos naar buiten, toen we vroegen waar ga je heen en wanneer ben je terug reageerde ze niet. Tijdens het eten was ze wel beneden en aan tafel, maar toen er een gat viel tussen de soep en het hoofdgerecht was ze zo weer boven. Gezellig voor me oma dacht ik.
Vandaag heb ik haar nog niet gezien, wel gehoord, ze was boos en aan het schreeuwen tegen mijn moeder. Wat ik er van hoorde was ik weer de schuldige, al heb ik geen idee wat ik nu weer verkeerd gedaan heb. Eigenlijk boeit het me weinig waarom ze boos op me is, wat ik haar tegen Marja hoorde zeggen was echt bullshit.
Wat me wel beetje boos maakt is dat ik mijn moeder hoorde zeggen, 'ik laat je wel even alleen meisie.' Medelijden, zo klonk dat, ze was het eens met Franka, of ze deed alsof ze het eens was met haar. Verder hoorde ik haar daarvoor zeggen: "Ik ken de verhalen van Ellen en er word van alles verdraait." Nu heb ik dat gedeelte niet helemaal goed gehoord, ik ga er voorlopig van uit dat ze zei dat ze mijn verhalen kent en dat Franka en ik dingen anders vertellen. Ik ga daar van uit omdat ik dat het leukste vind om gehoord te hebben. Maar toch zegt er ergens een stemmetje in mijn hoofd dat Marja bedoelde dat ik dingen verdraai. Dit zegt dat stemmetje omdat als Marja dat andere had gezegd, Franka had geschreeuw; "Ja, zei verzint van alles niet ik!"
Gelukkig treken mijn ouders meestal partij voor Franka of geven ze haar gelijk en tonen ze medelijden. (Gelukkig, is hier natuurlijk sarcastisch gebruikt)
Ook al weet ik niet wat er aan de hand is, Marja weet wat Franka's probleem is en ze doet een soort van boos tegen me. Alles wat ik doe is ineens negatief. De versterker van me gitaar stond nog beneden en me teken tablet lag nog ergens in een kast. Allebei totaal niet in de weg je zag ze niet eens, maar ik krijg wel weer gelijk gezeik dat ik het snel moest opruimen. Terwijl Franka's lenzen spullen, midden op het aanrecht lagen. Ze wordt nu pas geroepen of ze haar lenzen nog in wil doen. Het is verdomme vier uur later dan mijn versterker.
En zo doe ik eigenlijk alles verkeerd, al doe ik nog zo me best hen daar geen kans toe te geven dat te vinden. En is mevrouw heilig en "daar kun je niets aan doen, laat haar maar, ze is gewoon arrogant, blabla" (Ik ben ze in deze zin)

Misschien kan ik beter stoppen met schrijven ik maak mezelf alleen maar boos. En daar heb ik natuurlijk niets aan.

Het is hier dus weer gezellig en het is weer mijn schuld. Daar komt het op neer.
Wat ik denk dat er aan de hand is? Franka is doof en heeft weer eens iets verkeerd verstaan wat ik zei.
Probleem is alleen dat ik nog bijna niets tegen haar gezegd heb nadat ik terug kwam van vakantie.

Sneeuw

Het is 19 december en ik luister Loney dear. Een band die ik twee jaar geleden heb ontdekt doordat Mike het me stuurde. De nummers the meter marks OK en I am the odd one. Een hele tijd heb ik alleen die twee nummers geluisterd maar ik ben op een gegeven moment toch naar meer nummers opzoek gegaan, ik heb er toen een aantal gevonden. Ander half jaar later heb ik een heel album gevonden. En ik heb een cd besteld, niemand verkocht het natuurlijk. Ik heb het album Sologne besteld, dat kan ik nergens vinden dus als ik dan een album koop wordt het wel die.
Ik heb nu veel verteld over hoe ik er aan kwam maar wat is het nu eigenlijk voor soort muziek? Ik omschrijf het vaak als schattige vage muziek. Er zitten heel veel lagen in en veel verschillende instrumenten, ik heb eigenlijk geen idee wat allemaal. Als je het wilt weten raad ik je aan het gewoon eens te luisteren. De stem van de zanger is in het begin wel wat wennen, het is een beetje hees maar dat omschrijft het eigenlijk niet goed. Ook hiervoor verwijs ik je weer naar het gewoon een keer luisteren.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen, luister het eens en laat je verrassen door de bijzondere muziek, ik heb nog nooit iets gehoord wat er op lijkt. Wat is zo gaaf vind zit hem in de verschillende lagen, steeds als ik het luister ontdek ik weer nieuwe geluiden. De stem is in het begin misschien even wennen, maar ik vind het nu super gaaf.
Ik krijg een heel fijn kerst gevoel als ik deze muziek luisteren. Misschien ook wel omdat ik deze muziek tijdens kerst leerde kennen en ik toen ook net verliefd op een zeer lange gezellig lieve jongen was geworden.

Met die zelfde jongen en wat andere mensen, wel te verstaan, Toni, Sam, Ron en Wil, op vakantie ben in Hoenderloo. We zitten hier in een bungalow park, Miggelenberg van Landal Greenparks. Echter vind ik die naam een beetje misleidend, zo groen is het hier niet! Het is hier wit en min acht. We hebben een wandeling gemaakt vanmiddag en zitten nu al geruime tijd weer warm te worden in de woonkamer bij een openhaard die net uitgegaan is. Hier onder een strip van de wandeling.