Dieren

Toni weet niet waar hij moet eten maar daar gaat deze blog niet over. Toni: "En Ellen denkt dat alle vrouwen dat hebben." Dan is de vraag die je nu stelt natuurlijk, "Wat doen alle vrouwen?" Door vragen over iets waar toch geen antwoord op komt omdat de gene aan wie de vraag gesteld wordt het antwoord nog niet weet.

Maar daar gaat deze blog helemaal niet over. Deze blog gaat over dieren. Over een kat en een kraai. Ze hebben niets met elkaar te maken. Nou misschien toch een beetje, ik heb van beide dieren een foto gemaakt.

Ik heb een foto van de kat gemaakt omdat deze even zijn bek een stukje open deed en van de kraai heb ik er een gemaakt omdat die zo dichtbij zat. Zo kon ik hem goed op de foto krijgen.

De laatste foto vraagt wat uitleg denk ik. Het zijn Ruben Mike en Thomas die aan het vechten zijn, echt een stelletje beesten. Als ze de kans ze de kans zouden hebben zouden ze niets van elkaar heel laten. Het woord vredelievend kennen ze niet. Haatdragent komt daarvoor in de plaats.

Stiekem zijn het gewoon vrienden, echter als ze dit lezen dan is het, "Ow echt niet! Dood moeten ze, dood!" Echt een stelletje mannetjes.

Kaas

Dit filmpje heb ik gemaakt naar aanleiding van twee foto's die ik van Rienk had gemaakt. Dat is de vriend van me tante. Ik had eerst twee foto's heel snel achter elkaar gemaakt. Toen ik die terug keek dacht ik:"Hé, maar dat is leuk, daar ga ik een filmpje van maken!" En zo geschieden.
De reden dat dit filmpje "Kaas" heet is de volgende:
Als er een foto van Rienk wordt gemaakt doet hij zijn mond open, zijn ogen apart en zegt dan kaas!.
Soms ook "Maaslander" en "Emmentaler".
Ik kan er veel en ik kan er weinig over vertellen, kijk maar gewoon het filmpje.
Daar wordt je ook niet wijzer van!

Hebbes!

Kijk goed naar dit plaatje. Kijk nog eens, zie je iets opmerkelijks? Ik wel. Het is een politiebureau, het politiebureau in Berkel en Rodenrijs. En wat hangt daar achter het raam? Weer een op gerold! Hebben ze een wietplantage op het bureau opgerold? Het zal wel niet ook al lijkt het er verdacht veel op.
De poster hing er al heel lang, iedere keer als we er langs komen denk ik: "Oja, daar wil ik nog een foto van hebben!" En nu eindelijk, het is gelukt en dat deel ik graag met jullie.

Vandaag ben ik gaan fietsen. Ik verveelde me en ik zou bij Mike langs gaan. Alleen hij was het vergeten, nou dan zoek ik hem wel even op bij de Albert Hein! Maar voor ik daar aankwam heb ik eerst een heel stuk gefietst. Via het kanaal(vliet) naar het park achter Mikes huis toen naar Mikes huis en toen via school naar de Albert Hein. Daar trof ik Mike en Ruben al etent op een bankje aan. Lekker zitten kletsen, eten en drinken. Daarna gingen we terug naar school en naar huis. Ruben naar zijn huis en wij naar Mikes huis. 's Avonds ben ik weer naar huis gegaan, totaal heb ik jawel 23,22 km gefietst!
De tweede foto op deze blog is de straat van Mike. Ik sta hier aan het einde nummer 122, het begin kan je bijna niet zien. De derde foto is voor de verandering weer eens uit mijn slaapkamer raam gemaakt, nog geen half uur geleden. De lucht weer heel snel donker, deels omdat het langzaamaan een beetje nacht wordt, maar ook omdat de wolken zwart werden van de onweer. Ik dacht dat het moeilijk hard ging onweren, het valt tot nu toe echter heel erg mee. Afentoe een bliksem, die ik vanaf mijn zitplaats heel goed kan zien.
Hopelijk is het morgen weer net zulk lekker weer als vandaag!

Stadje

Eigenlijk, eigenlijk heb ik niet zo veel te vertellen over de volgende foto's. Zit geen verhaal achter en er hoort ook geen verhaal bij. Ik verveelde me en ik ging naar buiten om foto's te maken. Toen ik de eerste foto ging maken was het wat koud, dus me handen voelde snel niet mee zo fijn en ben ik weer naar binnen gegaan. Wat ik leuk vind aan deze foto is dat die van laag bij de grond genomen is en een beetje omhoog. De auto op de voorgrond is hier door uit gerekt. Kwam ik pas achter toen ik de foto op de pc zag maar dat maakt het niet minder leuk!
De tweede foto is ook gemaakt toen ik met Sergio de stad in ging. Er zijn van die dag nog twee foto's die zul je in me volgende blog vinden. Het zijn twee dieren, ik vind het leuk om daar los iets over te schrijven. Deze tweede foto is gemaakt op de Voldersgracht. Voor het Vermeer centrum, de plaats waar mijn basisschool gestaan heeft. Die hebben ze het jaar nadat ik er af was plat gegooit. En ik kan je vertellen, voor mij voelt dat best leuk, vond het daar nou niet echt heel plezierig.
Ik ben echt moeilijk moe en ik snap werkelijk niet waarom. Ik zou denken dat het komt door te weinig slaap, maar ik slaap niet minder dan normaal. Misschien hakt het er nu pas in? Ik span ook al bijna de hele week onbewust de spieren in me rug/nek aan, stress? Gelukkig nog maar één dan naar school en dan zes dagen weekend. Woensdag wel een herkansing (als ik zin heb) maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg.

Weekend for the win!

Er was eens...

...een bankje. Dit bankje staat op een pleintje waar ik vroeger altijd buiten speelde. Alleen stond toen dit bankje er nog niet en was de klimop tegen dat huis niet zo extreem. Dat is ook iets van de laatste jaren. Ik heb juist van deze muur en bankje een foto gemaakt omdat dit het enige stukje is wat nog een beetje lijkt op het pleintje waar ik op speelde. De bomen zijn vernieuwd, de straat is anders, er staat een prullenbak en een lantaarnpaal. Nu kunnen we nooit meer het boespel spelen. Haha, dat is een spel dat iedereen zich in de bosjes moet verstoppen. Een iemand gaat dan zoeken, maar de andere in de bosjes mogen te voorschijn komen en de zoeker laten schrikken. Er kan niemand winnen, het is gewoon melig. Vroeger was er ook een lantaarnpaal, die deed het nooit. Opeens deed hij het een keer, we baalde, gelukkig was die weer snel stuk.
Ik heb pas een boek gelezen wat ik al eens eerder had gelezen. De veer en de roos van Josefine Ottesen. Het is een kinderboek uit Denemarken. Het gaat over twee landen, het vogelland en het mooie land. Deze landen zijn van elkaar gescheiden door een stinkend moeras. De landen zijn ook niet meer in contact met elkaar. Het mooie land weet zelfs niet meer dat het vogelland echt bestaat, ze kennen het alleen maar van sprookjes. De koning van het mooie land is de hoofdpersoon. Hij gaat op een dag naar het moeras omdat hij er bijna zeker van is dat het vogelland bestaat. Daar ontmoet hij Ea een meisje uit het Vogelland de dochter van de pauwenkoningin. Ze verteld dat er een voorspelling in het kasteel van het mooie land ligt. Deze voorspelling geeft aan hoe het moeras kan verdwijnen. Er is nog maar beperkte tijd dus er is haast bij. Want het is bijna te laat, wanneer het te laat is zal het Vogelland ten onder gaan.
Ik heb geen zin om de rest en het einde te verklappen. Als je het wel wilt weten moet je maar even "Hoi =D mag ik je boek lenen?" tegen me zeggen en dan mag je dus mijn expemplaar lenen.
Al staat het vol met stijl- en taalfouten het is zeker de moeite om te lezen!

Fasinerend

De laatste weken is het eindelijk lekker weer. Daarom ga ik vaak met Mike, Thomas en Ruben naar het park en de Albert Hein.
Nu is het geval dat de eenden steeds weer de aandacht weten op te eisen. Hoewel de meerkoeten er ook een houtje van kunnen.
De eerste foto die je ziet is gemaakt in het park. Daar liep een eend rond met een blauwe snavel, de meest linkse eend op de foto. Maar dit was niet het meest geniale van deze dag. Op de achter grond zie je een meerkoet. Nu is het geval met die beetje dat hij de eenden aanvalt. Hij gaat dan met zijn kop heel dicht over de grond heel hard achter een eend aan rennen. Ik heb ik me leven nog nooit zoiets debiels gezien.
Ook op het plein voor onze school lopen wel eens eenden rond. Waaronder dit paartje. Een manke vrouwelijke eend en een mannetje. Hier is niets geks mee aan de hand. Ze chillen hem een beetje op het schoolplein en eten de "restjes" brood op.
Vandaag en daar heb ik helaas geen foto van. Zijn we naar de AH geweest, waarna we op een bankje aan een vijver ging zitten. Hier lopen altijd een hele boel eenden rond. Bruine, Groene, Witte en gemengde, maar ook weer meerkoeten. De laatste uit dit rijtje hebben zich aardig koest gehouden vandaag. Waar ik wel even een opmerking over wil plaatsen is een bepaalde mannetjes eend. Jonge wat was die aan het vechten. Beetje achter de vrouwtjes aan rennen en ze nog bijten ook. Dat is toch geen versiertruc meer! Zijn er twee eenden aan het vechten komt er een derde aan. Dus wij denken: "O, die komt dat vrouwtje natuurlijk redden!" Maar nee hoor, die begon net zo hard mee te doen. Het leek wel een ware verkrachting, behalve dan dat de paring even geen tijd had. Het vrouwtje wist uiteindelijk te ontsnappen. Ja, de veren hebben we wel zien vliegen.

P.s. Eenden eten tegenwoordig ook pepsels uit je hand, wel te verstaan een heel stokje en nog meer.

Toerist

Het is weer zo ver, ik ben een paar keer buiten geweest om foto's te maken. Ze zijn scherp maar echt speciaal vind ik ze niet. Zeker de foto's van deze blog, ik vind het maar standaard toeristen foto's.
Deze foto's zijn gemaakt bij het prinsenhof. Samen met Sergio was ik een middag de stad in te gaan om foto's te maken. Het is toch anders als je met iemand anders samen gaat. Ik vond het leuk om samen met iemand anders te gaan. Maar op de een of andere manier vind ik het denk fijner om alleen te gaan. Het maakt niet uit wie het is, ik voel me eenmaal snel op mijn vingers gekeken. Daardoor neem ik minder de tijd voor het maken van een foto.
Van de tweede foto vind ik het een beetje jammer dat er een prullebak opstaat en van de eerste foto vind ik het jammer dat er borden van de ingang van het Prinsenhof op staan. Ik wil altijd alles op de een of andere manier "puur" vast leggen. Zonder mensen, zonder auto's en zonder reclame. Ook om die reden vind ik de derde foto in dit rijtje de beste. Ook vind ik dit de beste omdat deze weer een min of meer gaar perspectief heeft, niet zo allerdaags. Door de schaduw op de voorgrond valt de kerk, die verder weg staat, meer op. Ook vind ik deze foto leuk omdat je ingesloten wordt. Aan drie kanten van de foto zijn gebouwen te zien, alleen aan de bovenkant is de foto open, de lucht.
Het was deze dag lekker weer, wat er voor zorgden dat de lucht op de foto's blauw is. Dat geeft toch altijd een veel vrolijkere uitstraling. Vrolijkheid is belangrijk en als ik foto's terug kijk vind ik het leuk als ze een vrolijk gevoel bij me achter laten. Natuurlijk leent niet elke foto zich voor een blauwe lucht, ik weet echter zeker dat deze foto's met een grijze lucht nog veel meer op een standaard vakantiefoto hadden geleken.

Het Masker

Deze blog gaat over een serie tekeningen /plaksels van mij, genaamd het masker.
Het masker wat veel mensen op zetten, ze gedragen zich anders dan ze eigenlijk zouden willen, ze zijn niet zichzelf of zoekende naar een ik. Ik voeg me af of ik wel de persoon was die ik wilde zijn en of ik me bij me huidige levenspatroon wel fijn voelde.
De tekening stamt uit 2006, dat is moeilijk lang geleden. Het is maar iets van drie jaar geleden, maar gezien ik vrij veel verandert ben lijkt het voor mij veel langer. Ik ben in deze periode aan het zoeken geweest naar mensen waar ik me prettig bij voelde, waar ik alles bij durfde, waar ik gewoon gek kon doen als ik daar zin in had. Het was een lange tocht, van wel de ene kant van de gang naar de andere. Maar die bracht me toch een groot verschil met zich mee. En niet alleen die jongen met het grote haar, ook de wat kleinere mensen maken het verschil. Dwalen naar wat ik wilde in me leven was ik nog wel. Door deze colaaten zag ik dat het leven niet zo moeilijk was als ik altijd dacht. Het is nu door alles een stuk aangenamer.
Maar de tekening. Eerst had ik een schets gemaakt, ik verveelde me in de les, dan krijg je dat. Vervolgens heb ik er denk maanden later een soort "collage" van gemaakt. Stukjes papier(die blauwe strepen) op grijs papier plakken en met zwarte, witte, gouden en zilveren verf dingen op geverfd, dus ook dat masker weer.
Het laatste wat ik met die tekening gedaan heb ik digitaal bewerken. Dat is met de eerste ook wel gebeurt maar dat was alleen een gele achtergrond in plaats van wit. De laatste versie lijkt dus weer heel erg op de eerste. Onder andere omdat ik van uit dat bestand verder ben gegaan. Geen idee meer wat ik er mee gedaan heb maar dit was het resultaat. Dit plaatje is weer aan school gelinkt net als de eerste, alleen dan door middel van een viering voor levensbeschouwing en niet door verveling. We hadden een viering gemaakt die ging over wie je bent.

Dan wil ik graag nog even mijn blog onder tekenen met:

( )//( )